PREDAVAČICE/ČI

Podaci o predavačicama i predavačima prema polu, regionalnoj pripadnosti, obrazovanju i profesiji

Acuña Moenne María Elena, antropološkinja, koordinatorka Centra za rodne studije na Fakultetu društvenih nauka Univerziteta u Čileu i profesorka na istom fakultetu. Autorka je brojnih publikacija i knjiga: Dialogues about male gender in Chile, (koautor Sonia Montecino), PIEG and Bravo/Allende Editions, Santiago, 1996; Identites and gender ideologies, (koautor Loreto Rebolledo), PIEG, Santiago, 1998; Segregation and gender discrimination at the University of Chile (koautori: Sonia Montecino y Loreto Rebolledo).

Adrian Melanie, doktorantkinja u oblasti socijalne antropologije i studija religije na Harvardu u SAD. Diplomirala je na Vaterlo univerzitetu u Kanadi iz oblasti komparativne religije i magistrirala na Eseks univerzitetu u Velikoj Britaniji iz teorije i prakse ljudskih prava. Bila je aktivno uključena u promociju medijacija kao značajne alternative sudskoj praksi sa Inicijativom zajednice pravednih (Community Justice Initiatives, Waterloo 1994-1997), zatim je, da bi se uvećala vidljivost industrijskih nesreća u Aziji, bila uključena u rad Dokumentacije za akcionu grupu u Aziji (Documentation for Action Groups in Asia, Hong Kong 1995) i učestvovala je u radu na pitanjima lokalne pravde u zajednicama u kojima je živela. Bila je prva izvršna urednica Harvardskog časopisa za ljudska prava (Harvard Human Rights Journal, Cambridge: Harvard Law School) i predsednica Saveta najvećeg udruženja diplomiranih studenata Harvarda sa 3000 članova (GSAS Graduate Student Council). Pre doktorskih studija na Harvardu radila je na programima promocije ljudskih prava sa Odeljenjem za inostrane poslove Kanade. Oblasti istraživanja: verska prava i manjinske zajednice. Radove objavljuje u periodici.

Anđelovski Jelena, feministička i lezbejska aktivistkinja. Studentkinja je završne godine Pravnog fakulteta u Beogradu. Diplomirala je na Ženskim studijama u Beogradu. Konsultantkinja je za podršku ženama i deci sa iskustvom nasilja. Edukaciju za konsultantkinju završila je u Incest Trauma Centru u Beogradu. Radi u Autonomnom ženskom centru u Beogradu, kao SOS konsultantkinja za pitanja porodičnog nasilja. Aktivistkinja je Novosadske lezbejske organizacije – NLO – angažovana na projektu diskusiono-kreativne grupe za lezbejke – Korak ka coming out-u. Završava rad na fantazivnoj lezbejskoj priči.

Anić Rebeka Jadranka, školska sestra franjevka, diplomirala i magistrirala na Katoličkom bogoslovnom fakultetu u Zagrebu, doktorirala na Katoličko-teološkom fakultetu Sveučilišta u Beču na temu: Žene u Crkvi u Hrvatskoj u 20. stoljeću. Od 1996. do 1997. rukovodila je Ođelom za odgoj i obrazovanje Franjevačkog instituta za kulturu mira u Splitu. Od 2001. do 2005. bila je zamenica upravnika Instituta. Kao naučna saradnica od 2007. godine radi u Institutu društvenih istraživanja Ivo Pilar – Centar Split. Od 2006. godine kao spoljna saradnica Ođela za sociologiju Sveučilišta u Zadru predaje kolegij Žene i crkva. U sklopu predmeta Religija i rod, magistarskog programa iz oblasti religijskih studija Centra za interdisciplinarne postdiplomske studije (CIPS) Univerziteta u Sarajevu, predaje module koji se odnose na žene u katoličanstvu.

Arsić Branka (1965, Beograd), predavačica na Državnom univerzitetu u Njujorku (SUNY). Doktorirala je filozofiju na Univerzitetu u Beogradu. Predavala je na Katedri za istoriju filozofije Filozofskog fakulteta u Beogradu i na Centralno-evropskom Univerzitetu (CEU) u Budimpešti. Uređivala je časopis Ženske studije. Prevodi sa francuskog i engleskog jezika. Oblasti istraživanja: feministička teorija, filozofija, psihoanaliza, lingvistika i vizuelne umetnosti. Objavila je knjige: Rečnik/ Dictionary (u saradnji sa M. Bajićem), Dental, Beograd, 1995; Razum i ludilo: neki aspekti Dekartovih meditacija o prvoj filozofiji, Stubovi kulture, Beograd, 1997.

Babić Marija (1978, Lahn Giessen, Nemačka), apsolventkinja na Odeljenju za sociologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Oblasti interesovanja: socijalni aspekti lezbejstva, pitanja identiteta i komunikacije, politička participacija mladih, izbori u zemljama u tranziciji, među-etnički dijalog, interkulturalnost, proces pomirenja i suočavanja sa prošlošću.

Backović Anđa (1954, Nikšić), višegodišnja saradnica u nastavi na Pravnom i Ekonomskom fakultetu, na predmetu Psihologija. Diplomirala je na Odseku za psihologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Stručno se usavršavala u oblastima psihoanalitički orijentisane psihoterapije i savetovanja, psiho-socijalnog programa za decu i mlade, primene reforme obrazovanja, građanskog obrazovanja, rukovođenja u obrazovanju, kao i rada u civilnom sektoru (omladinske i ženske organizacije). Oblasti istraživanja: socijalna medicina, epidemiologija, primarna zdravstvena zaštita. Radila je kao stručna saradnica Zavoda za zdravstvenu zaštitu u Podgorici, zatim kao samostalna savetnica u Ođeljenju za programiranje i razvoj Ministarstva prosvjete i nauke i kao pomoćnica direktora Zavoda za školstvo u Podgorici, angažovana na poslovima istraživanja u obrazovanju.

Bahovec Eva, profesorka na Odseku za filozofiju na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Ljubljani i istraživačica u Centru za ženske studije na Institutu za obrazovanje u Ljubljani. Osnivačica je i urednica Časopisa za ženske studije i feminističku teoriju Delta koji je nagrađen slovenačkom nagradom za kulturu Zlatna ptica za kontinuitet u oblasti ženskih studija. Prevodila je radove Sigmunda Frojda, Žaka Lakana, Džordža Lukača, Alena Grosrišarda, Žakline Rouz i dr. Oblasti istraživanja: savremena filozofija i ženske studije. Autorka je knjige Kopernik, Darwin, Freud – Studije istorije i filozofije nauke (Analecta, Ljubljana, 1991), nekoliko zbornika radova (Aborus, pravo na izbor?! 1991, Ženska seksualnost: Frojd i Lakan, 1991) i brojnih eseja objavljenih u časopisima i zbornicima radova širom Evrope.

Barat Eržebet, profesorka mađarskog jezika za strance i profesorka Rodnih studija i lingvistike na Univerzitetu Jožef Atila u Segedinu. Magistrirala je na Odseku za primenjenu lingvistiku na Univerzitetu u Brizbejnu u Australiji, doktorirala na Univerzitetu u Lančesteru. Predavala je mađarsku književnost i engleski jezik u Gimnaziji Veršegi Ferenc, bila je asistentkinja za predmete Lingvistika i Primenjena lingvistika na Univertizetu Jožef Atila. Knjige: E. Barát & A. Fenyvesi: Szerepjátékok a nyelvi órán; Nemzeti Tankönyvkiadó, Budapest, 1994; (Translation: Robert Di Pietro Strategic Interaction: Learning Languages Through Scenarios, CUP, 1985).

Beč Janja (Zemun), sociološkinja i inženjerka. Diplomirala je na Filozofskom fakultetu u Zagrebu i na Tehnološko-metalurškom fakultetu u Beogradu. Doktorsku tezu Apsentizam kao oblik industrijskog konflikta odbranila je na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Predavala je sociologiju na Univerzitetu u Novom Sadu, na Inter-University Centru za postdiplomske studije u Dubrovniku i na Staffordshire Univerzitetu u Velikoj Britaniji. Knjige: ZAŠTO? ratovi u Jugoslaviji (1993), Pucanje duše (1997).

Benkova Vjera (1939, Bački Petrovac), književnica. Studirala je na Odseku za češki i slovački jezik Filološkog fakulteta u Beogradu. Radila je u slovačkim informativnim redakcijama: novinama Hlas Ludu i u Radiju Novi Sad. Bila je članica Saveza pisaca Jugoslavije, Društva književnika Vojvodine, Društva književnika u Bratislavi i Saveza novinara. Aktivna je u Matici slovačkoj u Vojvodini. Objavila je osam zbirki pesama, dve zbirke pripovedaka i tri knjige proze za decu. Njena proza donela je inovacije: u prvoj zbirci pripovedaka Šumski kladenac (1973), njene heroine zauzimaju nekonformistički stav prema društvu, slobodne su, ne obraćaju pažnju na konvencije, izrazite su individue, pune su erotike. Poeziju je objavljivala i u inostranstvu u različitim antologijama: u Indiji, Švedskoj, Braziliji, Italiji. Njena dela nagrađena su brojnim nagradama i priznanjima.
Blagojević Jelisaveta (1966, Beograd), predavačica i jedna od koordinatorki u Centru za Ženske studije u Beogradu i koordinatorka u Beogradskom krugu. Diplomirala je na Katedri za filozofiju Filozofskog fakulteta u Beogradu, magistrirala na Katedri za Rod i kulturu Otvorenog univerziteta (Open University) u Londonu. Radila je kao koordinatorka na pitanjima roda u Kancelariji Pakta za stabilnost u Budimpešti. Oblasti istraživanja: filozofija, feministička teorija, psihoanaliza, teorija filma. Radove je objavljivala u časopisima Kruh i ruže, Ženske studije, Lectora, Identiteti. Napisala je knjigu Hijeroglifi ljubomore.


Blagojević Marina (1958, Beograd), vanredna profesorka na Odeljenju za sociologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Predaje predmet Sociologija roda na Katedri za rod i kulturu na Centralno-evropskom univerzitetu (CEU) u Budimpešti. Pored nastave bila je angažovana u različitim organizacionim i upravnim poslovima: predsednica Sociološkog društva Srbije, direktorka Instituta za sociološka istraživanja Filozofskog fakulteta u Beogradu, osnivačica Centra za ženske studije i istraživanja i komunikaciju, osnivačica Ženske stranke ŽESR-a, članica Odbora za stanovništvo SANU. Oblasti istraživanja: etnički odnosi, žene u nauci, roditeljstvo, život na Kosovu. Publikacije: Migracije Srba i Crnogoraca sa Kosova i Metohije, SANU, Beograd, 1989; Žene izvan kruga: profesija i porodica, Institut za sociološka istraživanja Filozofskog fakulteta u Beogradu, Beograd, 1991; Fertilitet i roditeljstvo: Srbija 90-tih, Institut za sociološka istraživanja Filozofskog fakulteta u Beogradu, Beograd, 1997; Avoiding another Balkan war, Veremis, T. & K. Evangelos (ur.), 1997; Visible civil war 239-310, ELIAMEP, University of Athens, Athens, 1997; Ženski pokret u Beogradu (1990-1998): Ka alternativnoj ženskoj istoriji, Centar za ženske studije, Beograd.

Bogojević Maja, novinarka, asistentkinja produkcije za BBC i Channel 4 TV dokumentarnih programa u Londonu, sekretarka Asocijacije za prijateljstvo Kanade i Crne Gore, predavačica engleskog jezika na Institutu za strane jezike u Podgorici. Diplomirala je na Universitete Libre de Bruxelles u Briselu, magistrirala na Vestminsterskom univerzitetu u Londonu. Specijalistkinja je za prevođenje u javnoj administraciji. Bila je šefica kancelarije u Evropskom centru za mir i razvoj u Podgorici, direktorka Departmana za konferencije i seminare u International Faculty for Executives (IFE) u Londonu i menadžerka za odnose sa javnošću u organizaciji Talk Communications Group u Londonu.

Božić Rajna, školska psihološkinja. Diplomirala je na Katedri za psihologiju Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Pohađala je razne specijalizacije za školske psihologe. Bila je organizatorka Društva za zaštiti mentalnog zdravlja porodice, čiji rad je spočetka bio fokusiran na izbeglice iz Hrvatske i Bosne (pretežno žene), a kasnije su aktivnosti proširene kroz niz projekata: Psihofon, Prevencija nasilja nad decom, Bezbedno dete, Centar za devojke Mila.

Bu Ana (1946, Pančevo), koordinatorka u Ekumenskoj humanitarnoj službi. Dve godine je studirala građevinu u Beogradu. Diplomirala je na Odseku za germanistiku na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Radila je u Građevinskom preduzeću kao stručna prevoditeljka. Završila je Evropski ženski koledž (European Women's College) u Cirihu i jedna je od osnivačica Ženskih studija i istraživanja u Novom Sadu. Radno iskustvo stekla je u osnivanju i razvoju Ekumenske humanitarne službe, naročito u iniciranju, razradi i implementaciji projekta. Trenerica je za obuku članova NVO. Oblasti istraživanja: žene i politika, psihologija i sociologija, humanitarni rad, obrazovni razvojni projekti.

Butman Bankole Elizabet Lili (1939, Nemačka), profesorka nemačkog kao stranog jezika deci gastarbajtera i izbeglica u Berlinu. Diplomirala je na Univerzitetu u Minsteru. Dvadeset šest godina života provela je u Africi. U Abiđanu na Obali Slonovače predavala je engleski i nemački jezik u ženskoj i u mešovitoj gimnaziji, gde je bila i direktorka. Odrasla je u katoličkom duhu, ali je prešla u bahajsku veru koja propoveda ravnopravnost žene i muškarca. Svoja iskustva iz Afrike opisala je u knjigama U gostima u zemlji nade i Cveće jednog vrta.

Cvetković Tatjana (1960, Novi Sad), menadžerka-koordinatorka u Radio Mariji. Diplomirala je na Katedri za arapsku književnost Filološkog fakulteta u Beogradu. Na istom fakultetu prijavila je magistarsku tezu Abraham u Kur'anu i Bibliji. Apsolvirala je na Katehetsko-teološkom institutu u Subotici.

Čačinovič Nadežda (1947, Budimpešta), redovna profesorka filozofije na Katedri za estetiku Filozofskog fakulteta u Zagrebu. Predavala je na univerzitetima u Kopenhagenu, Ljubljani, Sarajevu, Dubrovniku, Budimpešti. Studirala je komparativnu književnost, istoriju umetnosti i lingvistiku u Ljubljani, Bonu i Frankfurtu, a diplomirala je na Univerzitetu u Zagrebu. Bila je članica uredništva u nekoliko kulturnih i filozofskih časopisa: Tribuna, Kulturni radnik, Filozofska istraživanja. Publikacije: Subjekt kritike teorije, Zagreb, 1980; Estetika njemačke romantike, Zagreb, 1987; Ogled o pismenosti, Zagreb, 1994.

Čomić Gordana (1958, Novi Sad), predsednica Odbora za inostrane poslove NSRS, narodna poslanica u Skupštini Srbije, članica Odbora za evropske integracije i Odbora za zaštitu životne sredine. Diplomirala je na Odseku za fiziku na Prirodno-matematičkom fakultetu u Novom Sadu. Radila je u osnovnom i srednjem obrazovanju i na Fakultetu tehničkih nauka u Novom Sadu. Bila je poslanica Skupštine AP Vojvodine i potpredsednica NSRS. Aktivistkinja je pokreta za rodnu ravnopravnost.

Ćetković Nadežda (1946, Zagreb), dugogodišnja aktivistkinja u ženskim pokretima i pacifističkim inicijativama. Diplomirala je na Odeljenju za filozofiju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Bila je profesorka u gimnaziji, asistentkinja za predmet Filozofija matematike na Prirodno-matematičkom fakultetu u Novom Sadu, radila je u Odeljenju za ideološki rad CK-SKJ i u Centru za društvena istraživanja CKSKJ. Jedna je od osnivačica SOS telefona za žene i decu žrtve nasilja, Žena u crnom protiv rata, Sigurnih ženskih kuća, časopisa Feminističke sveske i Beogradskog ženskog lobija. Oblasti istraživanja: žene u politici, ženski politički pokreti, ženska govorna istorija, nasilje nad ženama i decom. Objavljuje članke u domaćoj periodici i piše poeziju nastalu na iskustvu feminističkog aktivizma. Veće publikacije: U traganju za ženskim sigurnim mestom, Beograd, 1998; Ženska politička perspektiva, Beograd, 1995; Žene za život bez nasilja, Beograd, 1995; Žene za žene, Beograd, 1993.

Dabidžinović Ervina (1963, Kotor), trenerica nenasilne komunikacije. Diplomirala je na Odseku za psihologiju Filozofskog fakulteta u Sarajevu. U toku studiranja pohađala edukaciju iz TA psihoterapije. U toku rada u Specijalnoj bolnici za psihijatriju u Kotoru, pohađala je seminare iz psihodinamske psihoterapije, geštalta i edukaciju iz Svetske zdravstvene organizacije PTSD. Zaposlena je kao psihološkinja u Specijalnoj bolnici za psihijatriju Dobrota i u Institutu dr Simo Milošević u Igalu. Aktivistkinja je Udruženja za kulturu mira i nenasilja Anima. U ŽINEC-u je od osnivanja, kao članica Kreativnog Odbora, sekretarka i koordinatorka edukativnog programa Ženskih studija i kao predavačica na Ženskim studijama. Oblasti istraživanja: pozicija žena u Crnoj Gori, feministička teorija. Piše za Bilten. 2005. godine objavila je knjigu Palimpsest.

Dević Ana, profesorka na Odseku za političke nauke na Univerzitetu Arhus u Danskoj. Magistrirala je i doktorirala na Odseku za sociologiju Kalifornijskog univerziteta u San Dijegu. Članica je sledećih organizacija: American Sociological Association, American Anthropological Association, Association for the Study of Nationalities. Predavala je u Americi, Turskoj, Nemačkoj. Radove objavljuje u časopisima i zbornicima radova širom Evrope.

+Dinić Knežević Dušanka(1935, Donja Rečica) bila je redovna profesorka na Katedri za istoriju Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Diplomirala je na Katedri za istoriju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Završila je postdiplomske studije Nacionalne istorije srednjeg veka, zatim doktorirala na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, odbranivši tezu Položaj žena u Dubrovniku u XIII u XIV veku. Pored raznih zaduženja na Fakultetu i Univerzitetu, bila je šefica Katedre za istoriju. Bila je aktivna članica Društva istoričara Jugoslavije, stalna saradnica Matice srpske, saradnica i rukovotkinja projekata sprovedenih na Institutu za izučavanje istorije Vojvodine. Spada u red profesora Novosadskog univerziteta koji su nagrađeni za Životno delo. Pisala je monografije, udžbenike, radove i prikaze među kojima je najviše onih za koje je nalazila nadahnuće u Dubrovačkom arhivu.

Dmitrijev Lidija (1922, Petrovaradin), profesorka ruskog i nemačkog jezika u penziji. Završila je Višu pedagošku školu u Novom Sadu, zatim je kao vanredna studentkinja diplomirala na Katedri za ruski jezik Filozofskog fakulteta u Beogradu. Pre završetka studija obavljala je kancelarijske poslove u Izvršnom veću i u Koteksu. Predavala je ruski i nemački jezik u Hidrotehničkoj školi u Novom Sadu, a zatim je bila prosvetna savetnica za nastavu stranih jezika u Pedagoškom zavodu Vojvodine. U saradnji sa Verom Vuletić napisala je dva udžbenika sa propratnom lektirom za prva dva razreda srednjih škola, u cilju realizacije nove koncepcije nastave. Prevodi sa ruskog, francuskog, nemačkog i engleskog jezika.

Dojčinović Nešić Biljana (1963), docentkinja na Filološkom fakultetu u Beogradu i urednica časopisa Genero. Magistrirala je na Odseku za komparativnu književnost Filološkog fakulteta u Beogradu. Jedna je od osnivačica Centra za ženske studije i Ažinovog Indok centra. Oblasti istraživanja: teorija književnosti, feministička književna kritika, istorija književnosti. Objavljivala je mnogobrojne kritičke i teoretske tekstove, preglede i prevode sa engleskog, nemačkog i japanskog jezika. Veće publikacije: Ginokritika: Rod i proučavanje književnosti koju su pisale žene, Beograd, 1993; Odabrana bibliografija radova iz feminističke teorije ženskih studija 1974-1996; Beograd, 1997.

Dokmanović Mirjana, konsultantkinja za ljudska prava i pitanja rodne ravnopravnosti, urednica elektronskog časopisa za političku teoriju i istraživanja globalizacije, razvoja i rodnosti, koordinatorka Ženskog centra za demokratiju i ljudska prava u Subotici. Magistrirala je međunarodno javno pravo na Pravnom fakultetu u Beogradu odbranivši tezu Sukcesija država u oblasti državne imovine. Kao doktorantkinja na Rodnim studijama Univerziteta u Novom Sadu izrađuje disertaciju Globalizacija i razvoj zasnovan na ljudskim pravima sa rodnog aspekta. Članica je Saveta Centra za ženske studije u Subotici, Saveta za rodnu ravnopravnost pri Sekretarijatu za rad, zapošljavanje i ravnopravnost polova Izvršnog veća Vojvodine kao i više međunarodnih asocijacija (Women in Development Europe, Inclusive Security – Women Waging Peace, Network East-West Women, Association for Women's Rigths in Development) i stručnih udruženja (Udruženje za međunarodno pravo, Tehnologija i društvo). Publikacije: Globalizacija.com, (ur.), Ženski centar za demokratiju i ljudska prava, Subotica, 2005; Žene i politika: U susret novom društvenom ugovoru (koaut.), Centar za ženske studije, Subotica, 2003; New World Order: Uticaj globalizacije na ekonomska i socijalna prava žena, Ženski centar za demokratiju i ljudska prava, Subotica, 2002; Javna politika i rodna ravnopravnost, Ženski centar za demokratiju i ljudska prava, Subotica, 2002; Transition, privatisation and women, [Tranzicija, privatizacija i žene], (ur.) Ženski centar za demokratiju i ljudska prava, Subotica, 2002.

Dragojlov Vesna, profesorka internetske i kiberfeminističke umetnosti, kao i predmeta koji se tiču kritičkog prikaza interneta i teorije i prakse web dizajna. Diplomirla je na Katedri za engleski jezik i književnost Filozofskog fakulteta u Novom Sadu, zatim magistrirala lingvistiku engleskog jezika na Filološkom fakultetu u Beogradu. Na University of Denver je magistrirala na Katedri za nove medije. Pre odlaska u Ameriku, skoro dvanaest godina je radila u nastavi engleskog jezika, u oblastima fonetike, intonacije i prevođenja. Trenutno predaje na tri fakulteta u Denveru. Oblasti istraživanja: problematika interneta, internetska umetnost, kiber prostor i virtuelna stvarnost, problematika ženskog roda i kiberfeminizma u novim medijima i tehnologijama.

Dražić Silvija (Novi Sad), filozofkinja. Diplomirala je na Odseku za filozofiju Filozofskog fakulteta u Novom Sadu, magistrirala na Smeru za jugoslovensku književnost iz oblasti hermeneutike književnog dela, sa tezom Istina i tumačenje. Bavila se pisanjem i prevođenjem. Radila je kao profesorka filozofije u Karlovačkoj gimnaziji i kao referentkinja nabavke i razmene u Biblioteci Matice srpske. Vodi knjižaru Velikoškolska na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Radove je objavljivala u časopisima Polja, Letopis Matice srpske, Gledišta, Delo.

Drljević Sonja (1942, Beograd), koordinatorka Asocijacije za ženske inicijative u Beogradu. Diplomirala je građevinsko inženjerstvo i ekonomsko planiranje na Univerzitetu u Beogradu. Kao inženjerka bila je zaposlena u Mostogradnji, zatim u Planumu u Kuvajtu, a kao savetnica za ekonomska ulaganja radila je u Jugoeksportu. Dugi niz godina aktivna je u nevladinom sektoru. Poslednjih godina radi na ekonomskom osnaživanju žena i ženskih organizacija, kao i na umrežavanju istih.

Duhaček Gordana Daša, koordinatorka Centra za ženske studije u Beogradu gde predaje Filozofiju i Feminističku teoriju, docentkinja na Fakultetu političkih nauka u Beogradu. Diplomirala je na Odseku za filozofiju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Magistrirala je na Programu ženskih studija Rutgers Univerziteta i doktorirala političke nauke na istom univerzitetu. Predavala je filozofiju u Petoj beogradskoj gimnaziji, Teorije feminizma na Rutgers Univerzitetu, Feminističku filozofiju na Centralno-evropskom univerzitetu (CEU) u Budimpešti. Jedna je od osnivačica AAOM. Oblasti istraživanja: feministička teorija i politička filozofija.

Dulić Jasminka (1963, Subotica), studentkinja na postdiplomskim studijama na Katedri za sociologiju Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Diplomirala je na Odseku za sociologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Jedna je od osnivačica Centra za ženske studije u Subotici. Predsednica je Saveta Centra za ženske studije i koordinatorka programa. Članica je mreže Women Waging Peace. Aktivna je u Sekciji za sociologiju, psihologiju i političke znanosti u Hrvatskom akademskom društvu.

Đurić Dubravka (1961, Dubrovnik), pesnikinja, kritičarka, prevoditeljka i predavačica u Centru za ženske studije u Beogradu. Magistrirala je na Katedri za opštu književnost sa teorijom književnosti na Univerzitetu u Beogradu. Bavi se performansom. Oblasti istraživanja: feministička teorija, poezija, vizuelne umetnosti, ples. Uređivala je Mentalni prostor, časopis za teoriju i umetnost, članica je uredništva časopisa ProFemina. Objavila je zbirke pesama Priroda meseca, priroda žene (1989), Knjiga brojeva (1994), Klopke (1995), Cosmopolitan Alphabet (1995).

Đurić Kuzmanović Tatjana (1960, Sremski Karlovci), profesorka Više poslovne škole u Novom Sadu. Diplomirala je na Ekonomskom fakultetu u Novom Sadu, magistrirala i doktorirala na Ekonomskom fakultetu u Beogradu sa tezom Razvojna teorija i jugoslovensko iskustvo. Članica je Društva za međunarodni razvoj (Society for International Development) i Međunarodnog udruženja feminista ekonomista (International Association of Feminist Economist). Pored zbirke tekstova iz Ekonomike Jugoslavije koju je uredila za studente i udžbenika i čitanke za isti predmet, objavila je preko četrdeset naučnih, stručnih i publicističkih članaka iz oblasti razvojnih studija, razvojne ekonomije i feminističke ekonomije u jugoslovenskim i međunarodnim časopisima i zbornicima. 1997. godine objavila je knjigu Dirigovani nerazvoj – (post)socijalističko iskustvo i feministička perspektiva u kojoj je specijalnu pažnju posvetila položaju žena u kontekstu transformacije srbijanskog društva od nacionalne ekonomije ka nacionalističkoj histeriji. Ekspertkinja je za rodnu dimenziju procesa razvoja i tranzicije.

Erdei Ildiko (1965, Kovin), asistentkinja na Odseku za etnologiju i antropologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Diplomirala je na Odseku za etnologiju i magistrirala sa tezom Prostorno-vremenski obrasci novih političkih rituala u Beogradu 1990-1993 na istom odseku. Jedna je od osnivačica Ženske mirovne grupe gde je i dalje aktivna. Uključena je u pokrete Žena u crnom i u Pokret za mir iz Pančeva. Oblast istraživanja: politička antropologija. Publikacije: O studentima i Drugim demonima (kourednica sa G. Gorunović) – zbornik studentskih radova o Studentskom protestu 1996/96.

Felbabov Vladislava (1948, Novi Sad), vanredna profesorka engleske i američke književnosti na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Diplomirala je na Odseku za engleski jezik i književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu. Postdiplomske studije engleske/američke književnosti završila je na Državnom koledžu San Francisko, a postmagistarske studije engleske/američke književnosti na Ratgers Univerzitetu. Doktorat književnih nauka stekla je na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Novom Sadu. Bila je stipendistkinja Salzburškog seminara američkih studija u Austriji, gostujuća profesorka na Ficviljem koledžu u Kejmbridžu, kao i Fulbrajtova profesorka-istraživačica na Odseku za engleski na Univerzitetu u Mičigenu. Autorka je brojnih naučnih radova objavljenih u zemlji i inostranstvu. Oblasti istraživanja: američka ženska književnost XX veka, žensko pismo crne Amerike, nasilje nad ženama u romanima američkih književnica.

Flere Sergej (Maribor), profesor sociologije na Odseku za sociologiju Pedagoškog fakulteta Univerziteta u Mariboru. Oblasti istraživanja: etničke i religijske zajednice. Publikacije: Explaining Ethnic Antagonism in Yugoslavia. – European Sociological Review, 1991, 3.The Ideology of Human Rights. – Monthly Review, 2001, 1.Sociologija. 4th ed. Maribor 2000 (textbook).

Frančesko Mirjana (1962), šefica Odseka za psihologiju na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, profesorka psihologije na Odseku za sociologiju. Apsolvirala je na Odseku za pedagogiju, diplomirala na Odseku za psihologiju na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, magistrirala na Smeru socijalna psihologija na Filozofskom fakultetu u Beogradu, doktorirala na temi Socijalno-psihološki faktori stila rukovođenja u preduzeću na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Autorka je i koautorka trideset naučnih i stručnih radova.

Gajicki Marija (1961, Prizren), novinarka u listovima Nezavisni i Mađar so. Studirala je jugoslovensku književnost i srpskohrvatski jezik na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Radila je kao novinarka u lokalnim radio stanicama, a potom u novinskim kućama. Bila je koordinatorka projekta Mreže ženskih inicijativa MultiMedeja.

Genov Bojana, osnivačica i koordinatorka Ženske grupe Lošinj i Ženske mreže Hrvatske. Završila je školu za medicinske tehničare, zatim je studirala na Pravnom fakultetu u Zagrebu i na Filozofskom fakultetu Srca Isusovog u Zagrebu. Bila je spoljna saradnica Večernjeg dnevnika i članica redakcije Otočkog dnevnika, potom direktorka Prompt d.o.o. za računovodstvo i informatiku.

Gikić Petrović Radmila (Vrbas), novinarka u Dnevniku. Diplomirala je na Odseku za jugoslovensku književnost na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Radila je u časopisu za kulturu i umetnost Polja. Kao lektorka za srpski jezik provela je dve godine u o čemu je napisala knjigu. Objavila je dve značajne knjige o Milici Stojadinović Srpkinji, najpre njenu prepisku sa Vukom Karadžićem i njegovom ćerkom Minom, a zatim Miličin Dnevnik iz Fruške Gore. Pored toga, objavila je i niz intervjua, prikaza i komentara o različitim ženama u našoj kulturi i umetnosti. Objavila je radove koji se bave pitanjima žene u savremenom društvu ili pitanjima žene iz istorijske perspektive, kakvo je i istraživanje o Anki Obrenović.
Objavljene knjige: Otvorite Jelenine prozore (1978); Namaste, Indijo (1984); U Fruškoj gori 1854 (1985); Milica – Vuk – Mina (1987); Razgovori o Indiji (1989); Prepiska Milice Stojadinović Srpkinje sa savremenicima (1991); Iskustva proze: razgovori sa srpskim proznim piscima (1993); Tokovi savremene proze: razgovori sa proznim piscima (2002); U potrazi za glavnim junakom: priče (2003).

Grbić Milana (Bočar, 1970), saradnica/predavačica Ženskih studija i istraživanja u Novom Sadu. Diplomirala je na Pedagoškom fakultetu u Somboru. Magistrirala je na ACIMSI - Centru za rodne studije Univerziteta u Novom Sadu, odbranivši tezu Analiza diskursa rodnih stereotipa u udžbenicima za osnovnu školu. Završila je Školu romologije gde je i asistirala na projektima. Saradnica je na projektu Izgrađivanje romske intelektualne elite na Univerzitetu u Novom Sadu (2007).

Grujić Marija (1974, Beograd), istraživačica na projektu Savremene književne teorije i njihova primena u Institutu za književnost i umetnost u Beogradu. Diplomirala je na Katedri za opštu književnost i teoriju književnosti Filološkog fakulteta u Beogradu. Magistrirala je na Odseku za rodne studije na Centralno-evropskom univerzitetu (CEU) u Budimpešti odbranivši tezu Bahtinova teorija dijalogizma i njene feminističke reinterpretacije. Diplomirala je na Odseku za studije kulture i roda Alternativne akademske obrazovne mreže (AAOM) u Beogradu, odbranivši tezu Poetika prestupa u prozi Marine Cvetajeve. Boravila je u Rusiji, u Tuli i Jasnoj Poljani, gde se bavila istraživanjima vezanim za dela Lava Tolstoja. Objavila je zbirku poezije Oaze, a pesme je objavljivala i u beogradskoj književnoj periodici. Dodeljena su joj brojna priznanja za stvaralački rad. Stručne radove objavljuje u zbornicima i časopisima.

Gordić Vladislava (1967, Sremska Mitrovica), vanredna profesorka na Odseku za anglistiku Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Doktorirala je na Odseku za američku i englesku književnost na Univerzitetu u Novom Sadu. Piše eseje, književnu kritiku i prevodi s engleskog jezika. 1995. godine objavila je knjigu Sintaksa tišine: poetika Rejmonda Karvera, 2000. godine zbirku eseja pod nazivom Korespondencija: tokovi i likovi postmodernističke proze, a u pripremi je njena studija o kratkoj prozi Ernesta Hemingveja. Priredila je i prevela knjige izabranih priča En Biti, Entonija Bardžisa i Ernesta Hemingveja. Saradnica je časopisa Pro Femina, Reči, Letopis Matice srpske, Transkatalog.

Gudović Zorica (1977, Beograd), koordinatorka newsletter tima organizacije Žene na delu. Završila je Rudarsko-geološki fakultet u Beogradu. Osnivačica je Feminističke pozorišne lezbejske grupe ACT Women. Moderatorka je i organizatorka brojnih radionica koje se tiču ženskog teatra. Bavi se glumom i pevanjem.

Hodoličova Jarmila (1957, Bački Petrovac), profesorka Slovačkog realizma na Katedri za slovački jezik i književnost Filozofskog fakulteta u Novom Sadu i profesorka Književnosti za decu na Odelenju na slovačkom jeziku Učiteljskog fakulteta u Somboru. Diplomirala je na Katedri za slovački jezik i književnost na Filozofskom fakultetu, a postdiplomske studije završila je na Smeru nauka o književnosti na Univerzitetu u Beogradu. Recenzentkinja je mnogih čitanki, prevoditeljka i sudska tumačica za slovački jezik. Oblasti istraživanja: kulturna istorija Slovaka u Vojvodini, dečja književnost Slovaka u Vojvodini, časopisi slovačke manjine.

Ivanić Marija (1957, Beograd), romansijerka. Diplomirala je na Katedri za opštu književnost Filološkog fakulteta u Beogradu. Bavila se novinarstvom. Oblasti istraživanja: rod i žanr u književnosti. Romani: Esej o junaku (nagrada ProFemine 1995. godine za neobjavljen rukopis) i Bajka o Meliti.

Izgarjan Aleksandra (1972, Zrenjanin), asistentkinja za predmete Prevođenje sa srpskog na engleski i Engleska i američka književnost na Odseku za anglistiku Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Diplomirala na Odseku za anglistiku Filozofskog fakulteta, magistrirala na istom odseku odbranivši tezu Tema matrilinearnosti u proznim delima Alis Voker. Članica je Upravnog i Redakcionog odbora Ženskih studija i istraživanja u Novom Sadu. Radove objavljivala u brojnim zbornicima i časopisima.

Jankov Edita (1953, Kikinda), zaposlena na TV Novi Sad na poslovima obrade stranog programa i radi kao prevoditeljka za engleski i mađarski jezik. Diplomirala je na Katedri za engleski jezik i književnost Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Aktivna je kao volonterka u radu Jevrejske opštine, na funkciji je predsednice Lige žena. U Ženskim studijama je vodila kurs engleskog jezika iz rodnog aspekta.

Jeger Verena, teološkinja. Bavi se pitanjima Biblije sa stanovišta jezičke analize. U fokusu njenih istraživanja su oni delovi Biblije na kojima se može pokazati da prevod Biblije na evropske jezike sadrži diskriminacione komponente, odnosno, da je doprinos prevodilaca Biblije seksistički. U svom radu primenjuje metod nenasilne komunikacije Maršala Rozenberga.

Jokić Kaspar Ljiljana (1951, Novi Sad), urednica emisije kulturnog programa TV Novi Sad. Diplomirala je na Katedri za jugoslovensku i opštu književnost Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Bila je saradnica i novinarka Radio Novog Sada, sekretarka časopisa Polja, pisala je televizijsku, filmsku i pozorišnu kritiku. Kao saradnica TV Novi Sad bila je scenaristkinja i autorka emisija kulturnog, dokumentarnog i obrazovnog programa (portreti umetnika, emisija o pozorištu, Kulturnog magazina, serije Rušilački temelji). Na Ženskim studijama po potrebi predaje kreativno pisanje. Objavila je sledeće knjige: Ampula noćnog leptira – Matica srpska,1981; Ne propusti nikad trikove čarolije – Novopis (nezavisni pisci Novog Sada), Novi Sad, 1990; Liliputanci putuju u XXI vek – Novopis, Novi Sad, 1993; Četiri male žene – Stubovi kulture, Beograd 1996; Ćelavi psi – Narodna knjiga, Alfa, Beograd 1998; Yu file – Dereta, Beograd 2000.
Njena proza uvršćena je u brojne antologije srpske književnosti.

Kapor Agneš (1950, Novi Sad), redovna profesorka na Institutu za fiziku Prirodno-matematičkog fakulteta u Novom Sadu i rukovotkinja Laboratorije za rendgensku strukturnu analizu materijala Departmana za fiziku na istom fakultetu. Magistarske studije završila je na Prirodno-matematičkom fakultetu u Beogradu – Odsek za fizičke i meteorološke nauke, Smer eksperimentalna fizika čvrstog stanja. Doktorsku disertaciju odbranila je na Prirodno-matematičkom fakultetu u Novom Sadu. Oblast istraživanja: eksperimentalna fizika kondenzovane materije, rendgenostrukturna analiza kristala. Objavila je brojne naučne radove.

Kapor Stanulović Nila (1941, Sarajevo), psihološkinja i univerzitetska profesorka. Diplomirala je na Filozofskom fakultetu u Beogradu na Odseku za psihologiju. Posle studija radila je u Beogradu u školi za mentalno zaostalu decu, u Savetovalištu za mentalno zdravlje i na Odseku za planiranje porodice Instituta za zdravstvenu zaštitu majke i deteta Srbije. Na Kalifornijskom univerzitetu u Dejvisu bila je asistentkinja i tamo je magistrirala sa temom Identifikacija sa ulogom pola i planiranje porodice. Po povratku iz SAD, u Novom Sadu je primljena na Kliniku za ginekologiju i akušerstvo. Doktorirala na Filozofskom fakultetu u Beogradu sa tezom Ponašanje u regulaciji humane reprodukcije. Učestvovala u osnivanju i organizaciji Katedre za psihologiju na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu i postala njena prva šefica. Kao redovna univerzitetska profesorka radila je u Zadru i Novom Sadu, a kao gostujuća profesorka predavala je na Braun univerzitetu u SAD. Konsultantkinja je Svetske zdravstvene organizacije u Ženevi i članica Komiteta za odgovorno roditeljstvo pri Svetskoj federaciji za mentalno zdravlje. Posebno je zapažen njen konsultativni rad na ostvarivanju UNICEF-ovih programa psihosocijalne rehabilitacije dece traumatizovane ratom u Jermeniji, Azerbejdžanu, Gruziji, kao i na prostorima bivše Jugoslavije. Oblasti istraživanja: primenjena psihologija, psihologija u zdravstvu, krizna i trauma psihologija, brak i roditeljstvo, prevencija i očuvanje mentalnog zdravlja. Publikacije: Psihologija i roditeljstvo, Nolit, Beograd, 1985; Na putu ka odraslosti, Zavod za izdavanje udžbenika Beograd, (1988); Rat, stradanja, smrt…kako pomoći deci, Unicef, Beograd, 1993; Deca u krizi, priručnik za psihosocijalnu podršku, Unicef (na engleskom i srpskom), Beograd, 1998.

Karanović Zoja (1949, Temerin), profesorka narodne književnosti na Odseku za srpsku književnost i jezik Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Diplomirala je na Filozofskom fakultetu na Odseku za jugoslovensku književnost, gde je i magistrirala, a potom i doktorirala sa temom Srpskohrvatska predanja o zakopanom blagu. Članica je Udruženja univerzitetskih nastavnika i saradnika, Matice srpske i Međunarodnog udruženja za izučavanje usmene proze.
Knjige: Srpsko građansko pesništvo (s grupom autora), Matica srpska, Novi Sad, 1988; Poslovi i dani srpske pesničke tradicije (u koautorstvu sa Ljiljanom Pešikan Ljuštanović), Svetovi, Novi Sad, 1994; Male ljubavne pesme: Antologija klasične tamilske ljubavne poezije, predgovor, beleške i prevod s engleskog Zoja Karanović, Prosveta, Beograd, 1997.

Kartagi Odri Agneš (1951, Čoka), pomoćnica saveznog ministra nacionalnih i etničkih zajednica. Studirala je društvene nauke na Kalifornijskom državnom koledžu, diplomirala je Pravnom fakultetu u Novom Sadu, magistrirala i doktorirala na Pravnom fakultetu u Beogradu. Bila je novinarka u informativno-političkom programu TV Novi Sad, redakcije na mađarskom jeziku. Na Pravnom fakultetu u Novom Sadu i Poslovno- pravnom smeru Ekonomskog fakulteta u Subotici predavala je predmete Uvod u pravo, Teoriju države i prava i Metodologiju. Bila je stručna saradnica u Institutu za kriminološka i sociološka istraživanja u Beogradu. Koautorka je monografija: Kulturna prava (ur.V. Dimitrijević, Biblioteka ljudska prava, No 8, Beograd,1999. str 317); Prava i status manjina u državama nakon raspada SFRJ (ur. M. Pandurović, Sarajevo, 2000).

Knežević Nikolina (1968, Sremska Mitrovica), viša lektorka na predmetu Engleski jezik (predmet po izboru) na Katedri za anglistiku Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Diplomirala je na Katedri za anglistiku na Filozofskom fakultetu, gde ja i odbranila magistarski rad pod nazivom Ričard Rorti: Ironističko čitanje britanske književnosti i culture. Publikacije u pripremi: (Re)shaping Cultural Identity through Literary Experience, Interactions: UCLA Journal for Education and Information Studies; Creative Reading: Cultural Exchange between the Reader and the Text, Subject Matters, Teachers College, Columbia University.

+Komaromi Marija (1946, Sombor), lekarka specijalistkinja u penziji. Diplomirala je na Medicinskom fakultetu u Novom Sadu. Specijalizovala je ginekologiju i akušerstvo u Ludvigšafenu, a doktorirala na Medicinskom fakultetu u Beogradu. Radno iskustvo stekla je na klinikama Medicinskog fakulteta u Novom Sadu, u Ludvigšafenu gde je radila kao zamenica direktora klinike i u Donojvorhu gde je bila načelnica ginekološke klinike. Bila je šefica odseka ginekološkog odeljenja Instituta za onkologiju Medicinskog fakulteta u Novom Sadu, gde je držala i postdiplomsku nastavu za lekare. Objavila je veliki broj istraživačkih i naučnih radova.

Kostić Branislava (1956, Šabac), istraživačica javnog mnjenja. Apsolvirala je istoriju umetnosti, diplomirala na Smeru politički sistem Fakulteta političkih nauka u Beogradu. Duže vremena bila je zaposlena u Centru za istraživanje RTS. Objavljeni radovi: Neposlušni medij (sa Lj. Baćević i S. Flere), RTS, 1991; Nevladine organizacije u Vojvodini, Otvoreni univerzitet u Subotici, 1995; Mediji i lokalna zajednica, Otvoreni univerzitet u Subotici – SOROS FONDACIJA, 1996; Istraživačke analize – o stavovima auditorijuma medija (ukupno 17 publikacija), RTS, period 1983 – 1991; Istraživačke analize koje su interno publikovane za naručioce istraživanja: (ukupno 14 za Agenciju SELDON & Kostić, period 1995 – 1998).

Kovačević Ljubomirka – Ljupka (1951, Podgorica), psihološkinja, koordinatorka Žinec-a u Animi u Kotoru. Diplomirala je na Katedri za psihologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Usavršavala se na Medicinskom fakultetu u Zagrebu. Radno iskustvo stekla je u psihijatrijskoj bolnici u Kotoru. Pohađala je edukacije iz oblasti individualne i grupne analitičke psihoterapije i Roršahove psihodijagnostičke tehnike. Organizatorka je neformalne grupe KruG u Kotoru. Učestvovala je u programu UNICEFa za decu sa ratnog područja iz BIH u Institutu Simo Milošević u Igalu i programu Danskog saveta za izbeglicama i ljude koji su boravili u logorima iz BIH u Baošićima. Organizuje edukativne programe iz nenasilne komunikacije.

Kristović Mirjana (1951, Titovo Užice), upravnica i predavačica na Studijskom programu za žurnalistiku, kao i na Studijskom programu za sociologiju na Filozofskom fakultetu u Nišu. Diplomirala je na Odseku za sociologiju Filozofskog fakulteta u Nišu, na predmetu Sociologija masovnih komunikacija. Magistarski rad pod nazivom Ideološke dimenzije savremene zabave odbranila je na Fakultetu političkih nauka u Beogradu, a doktorsku disertaciju Uloga masovnih medija u savremenom svetu odbranila je na Filozofskom fakultetu u Nišu.

Kronja Ivana (1970, Beograd), istraživačica Instituta za pozorište, film, radio i televiziju FDU. Diplomirala je na Odseku filmska i TV produkcija Fakulteta dramskih umetnosti u Beogradu, magistrirala na Odseku filmologija sa temom Muzički video-spot u Srbiji devedesetih: estetika filmskog jezika kao nosilac značenja stila Neofolk kulture. Radila je kao organizatorka, autorka TV priloga, saradnica marketinških agencija – copywriter i rukovotkinja kreativnih radionica za decu. Stalna je saradnica časopisa Književna reč i Kvad-art. Objavila je više radova iz oblasti teorije medija, teorije filma i filmske estetike. Piše poeziju.

Kuburić Zorica (1954, Kruševac), vanredna profesorka na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu na predmetima Sociologija religije i Metodika nastave sociologije i filozofije. Studirala je psihologiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu i pedagogiju u Sarajevu. Magistarske studije završila je na Medicinskom fakultetu Univerziteta u Zagrebu odbranivši tezu Odnos između prihvaćenosti dece u porodici i psihijatrijskih problema u adolescentskom dobu. Doktorirala je na Filozofskom fakultetu u Beogradu sa tezom Slika o sebi adolescenata u protestantskoj porodici. Specijalističke studije iz oblasti porodične terapije završila je na Institutu za mentalno zdravlje u Beogradu i stekla zvanje porodične terapeutkinje. Članica je Jugoslovenskog udruženja za istraživanje religije (JUNIR), Sociološkog društva Srbije, Društva psihologa Srbije, Redakcije časopisa Sociološki pregled, Redakcije biblioteke Religija i društvo, Svetskog udruženja za naučno istraživanje religije (Society for the Scientific Study of Religion). Jedna je od osnivačica CIREL-a (Center for Religious Studies Belgrade Open School) i predsednica je Centra za empirijska istraživanja religije u Novom Sadu. Napisala i objavila više knjiga, naučnih i stručnih radova: Porodica i psihičko zdravlje dece, Čigoja, Beograd, 2001 (treće izdanje); Religija, porodica i mladi, Teološki institut za obrazovanje informacije i statistiku, Beograd, 1996; Vera i sloboda, Verske zajednice u Jugoslaviji, JUNIR Niš 1999; CEIR Novi Sad, 2002; Religija i psihičko zdravlje, CEIR Novi Sad, 2002.

Lazukić Ana (1937, Novi Sad), vaspitačica. Završila je krojački smer Škole učenika u privredi u Kuli, potom Školu za vaspitače u Novom Sadu. Tokom srednje škole postala je članica Foto-kino kluba Branko Bajić i učestvovala je na brojnim kolektivnim izložbama širom zemlje i sveta. Imala je desetak samostalnih izložbi. Dobila je najviša priznanja i za društveno angažovanje u Narodnoj tehnici. Jedna od najdražih nagrada joj je novosadsko Zlatno oko (1986). Tekstove i fotografije objavljivala je u Mađar sou, Dnevniku, Ifjušagu, Indeksu i dr.

Ler Sofronić Nada, direktorka Centra za istraživanja politike i zagovaranja i rukovotkinja nezavisnog Centra za istraživanja politike i zagovaranja Žena i društvo u Sarajevu. Pripadnica je grupe prvih feminističkih teoretičarki u bivšoj Jugoslaviji. Dugo godina predavala je Socijalnu psihologiju na Fakultetu političkih nauka u Sarajevu. Imala je aktivnu i vodeću ulogu u drugom talasu ženskog pokreta u regiji. Bila je konceptualna kreatorka Prve međunarodne feminističke konferencije u Istočnoj Evropi koja je održana u Studentskom kulturnom centru u Beogradu 1978. godine pod nazivom Drug-ca – Novi pristup?. Konferencija je prvi put na tlu socijalističkog sveta okupila predstavnice ženskih pokreta istoka i zapada i značila je prekretnicu u tretmanu ženskog pitanja u jugoslovenskom realnom socijalizmu. Njena doktorska disertacija smatra se prvom feminističkom tezom odbranjenom u socijalističkoj Jugoslaviji i delom je objavljena u knjizi Neofeminizam i socijalistička alternativa (1985). Bila je gostujuća profesorka na Odseku rod i kultura na Centralno-evropskom Univerzitetu (CEU) u Budimpešti i predavačica na Ženskim studijama u Beogradu. Jedna je od utemeljivačica Ženskih studija u Novom Sadu, inicijatorka i jedna od koordinatorki i predavačica na pilot projektu Ženskih studija u Sarajevu. Oblasti istraživanja: pitanja ženskog iskustva, identiteta i odnosa moći među polovima/rodovima u različitim društvenim sistemima, rodna dimenzija globalnih neokonzervativnih trendova i žena u uslovima post-socijalističke tranzicije. Objavila je veliki broj teorijskih eseja i članaka: Kontroverze savremenog feminizma-Iskustvo, identitet, moć (1998); Kraj tranzicijske paradigme-rodna perspektiva (2002); Zato što smo žene (empirijsko istraživanje, koautorstvo, 2003); Gender analiza Izbornog zakona BiH (2003); Feministički/ženski pokreti i civilno društvo u post-socijalističkim zemljama (2004); Neokonzervtivni trendovi i rodni stereotipi u udžbenicima za osnovnu školu (delimično objavljeno 2005).

Lotina Ratka (1956, Apatin), novinarka novosadskog Dnevnika. Diplomirala je na na Katedri za jugoslovensku i opštu književnost Filozofskog fakulteta u Novom Sadu 1981. godine. Kao novinarka radila je u listovima Glas omladine i Glas komune, a kao honorarna saradnica pisala je za Prosvetni pregled, Reporter, Nedeljni telegraf, Novo vreme.

Lukić Jasmina (1951), književna kritičarka, prevoditeljka, gostujuća profesorka i predavačica na Centralno-evropskom univerzitetu (CEU) u Budimpešti. Diplomirala je na Katedri za opštu književnost u Beogradu, magistrirala na Odseku za komparativnu književnost na Univerzitetu Karlston u Otavi, doktorirala na Univerzitetu u Beogradu. Članica je prvog Saveta Centra za ženske studije u Beogradu. Autorka je mnogih eseja na engleskom, italijanskom, nemačkom, srpskom i hrvatskom jeziku, kao i brojnih kritika i književnih pregleda. Bila je glavna urednica časopisa Ženske studije. Oblasti istraživanja: teorija književnosti, feministička teorija, literatura balkanskih naroda. Objavila je zbirku eseja o savremenoj poeziji Drugo lice, prilozi čitanju novijeg srpskog pesništva, Beograd, 1994.

Madžar Ljiljana, samostalna advokatkinja. Diplomirala je na Pravnom fakultetu u Novom Sadu i položila pravosudni ispit. Radila je kao sutkinja za prekršaje i u Centru za socijalni rad u Novom Sadu. Jedna je od osnivačica Novosadskog ženskog centra.

Magda Ksenija (1960, Zagreb), direktorka Baptističkog instituta, ustanove koja brine za permanentno obrazovanje laika i laičkih propovednika u baptističkim crkvama u Hrvatskoj pri Savezu baptističkih crkava Republike Hrvatske. Studirala je jezike u Zagrebu i Beogradu, a potom prešla na studije teologije na Evanđeoskom teološkom fakultetu u Osijeku. Magistrirala je na temi Shreibt Paulus den 1. Korintherbrief an Prophertinnen in Korint? Volontirala je u pastoralnim poslovima Baptističke crkve u Osijeku: propovedala, pisala materijale za biblijsko proučavanje u grupama, vodila veronauku i rad sa ženama. Radila je kao asistentkinja i predavačica iz novozavetnih predmeta na Evanđeoskom teološkom fakultetu u Osijeku. Koordinatorka je Komisije za ženska pitanja pri Protestantsko-evanđeoskom veću u Hrvatskoj i evropska predstavnica Izvršnog odbora Commission on Women's Concerns of World Evangelical Fellowship.

Majstorac Kobiljski Aleksandra, istoričarka. Diplomirala je na Katedri za japanski jezik i književnost Filološkog fakulteta u Beogradu. Magistrirala je rodne studije na CEU u Budipmešti. Upisana je na doktorske studije na Katedri za istoriju Univerziteta u Njujorku. Radila je u nastavi japanske istorije i kulture na Katedri za orijentalistiku, Grupa za japanski jezik i književnost. Oblasti istraživanja: komparativna istorija visokog obrazovanja i mešovito obrazovanje.

Malešević Miroslava (1956, Beograd), istraživačica u Etnografskom institutu SANU. Realizatorka je više naučnih projekata koji su predstavljeni na etnološkim i antropološkim skupovima. Oblasti istraživanja: odnosi među polovima, sudbina i iskustva žena balkanskog kulturnog prostora u prošlosti i danas, predstava o ženi u štampi i reklami, formiranja ženskog identiteta među današnjim devojčicama na selu i u gradu. Seriju objavljenih radova posvetila je ritualnoj praksi, odnosno tumačenju slike o ženi i njenim ulogama skrivenim u slojevima simboličkog jezika verovanja i rituala. Autorka je studije Ritualizacija socijalnog razvoja žene i brojnih članaka objavljenih u domaćoj i stranoj periodici.

Marić Ratka, docentkinja na Fakultetu političkih nauka Univerziteta u Beogradu na predmetu Teorija Kulture. Studijski se usavršavala u univerzitetskim sredinama Velike Britanije, Francuske i Poljske. Oblasti istraživanja: industrija kulture, potkulturni stilovi mladih, kultura umetnosti, kultura komunikacije. Radove je objavljivala u zbornicima Film i video, Duh vedrine, Marketing u umetnosti. Knjige: Stilovi: Istraživanja omladinskih potkultura; Kulturna mašina: Kritika teorija o industriji svesti, Beograd, 1985; Mladi i neformalne grupe: u traganju za alternativom (koautorka), Beograd,1988.

Markov Slobodanka (1945, Valjevo), profesorka Sociologije na Prirodno-matematičkom fakultetu u Novom Sadu. Diplomirala je na Filozofskom fakultetu u Beogradu na Odseku za sociologiju, magistrirala na istom fakultetu sa tezom Društveni činioci nastanka i razvoja Univerziteta u Novom Sadu. Doktorirala je na Fakultetu političkih nauka odbranivši tezu Kvalifikaciona struktura aktivnog stanovništva i društvena pokretljivost u Jugoslaviji. Radila je kao profesorka Gimnazije u Valjevu, kao savetnica u Savezu sindikata Jugoslavije i kao savetnica u Pokrajinskoj konferenciji SSRN Vojvodine. Objavila je više radova iz oblasti studije roda. Limitations and Possibilities of rural women’s market-oriented activities in a transitional society, Conference Gender and Rural Transformation in Europe: Past, Present and Future Prospects, Wageningen, The Netherlands, 1999; Educating and Informating Program for Self-Emplooyment of Young Village Women and Girls in Yugoslavia, Coference Knowledge, Education and Extension for Women in Rural Areas, Homboldt – Universitat, Berlin, 2000; Kandidatkinje DOS-a iz Vojvodine, Futura publikacije, Novi Sad, 2000; Pravo glasa žena, CeSID, Beograd, str. 54, 2001.

Markus Izabel, profesorka Pravnog fakulteta na Državnom univerzitetu u Njujorku, direktorka UB Instituta za istraživanje i obrazovanje: žene i rod (UB Institute for Research and Education on Women and Gender). Diplomirala je na Bernard Koledžu Univerziteta u Kolumbiji, magistrirala je i doktorirala političke nauke na Berkliju na Univerzitetu u Kaliforniji. Osnivačica je i direktorka UB Instituta za istraživanje porodičnog nasilja (UB Domestic Violence Applied Research Institute). Kao gostujuća profesorka predavala je na univerzitetima u Češkoj, Tajlandu, Rusiji, Rumuniji, Belorusiji, Litvaniji, Poljskoj, Kini, Indiji i Pakistanu. Autorka je brojnih članaka i knjige Dollars for Reform, Lexington Books, January 1981.

Matić Ljiljana, redovna profesorka francuske i frankofone književnosti na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Piše studije, monografije, književnu kritiku i prevodi sa francuskog jezika. Bavi se naučnim radom, učesnica je na brojnim naučnim skupovima u inostranstvu i u zemlji. Objavila je više knjiga.

Mešanović Sanja (Beograd), koordinatorka programa u Centru za demokratiju. Diplomirala je na Katedri za istoriju Filozofskog fakulteta Beogradu, magistrirala na istom fakultetu sa temom Jovan VII Paleolog. Privodi kraju doktorsku tezu Mihailo Psel kao istoričar i političar. Profesionalno iskustvo stekla je kao istraživačica u Vizantološkom institutu SANU. Brojne radove iz oblasti političke ideologije i diplomatske istorije objavila je u Grčkoj i u Srbiji. Članica je tima za izradu Prosopografskog leksikona vizantijske istorije i civilizacije koji izlazi u Atini.

Mićić Dimovska Milica (1947, Novi Sad), književnica. Diplomirala je Opštu književnost sa teorijom književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Njena proza prevođena je na mađarski, slovački, poljski, italijanski, engleski i švedski jezik. Dobitnica je Andrićeve nagrade i mnogih drugih književnih priznanja. Bila je jedna od urednica Letopisa Matice srpske. Objavljene knjige: Priče o ženi (1972), Poznanici (1987), Utvare (1987), Odmrzavanje (1991), Poslednji zanosi MMS (1996), U procepu (1998), Putopisi (1999), Mrena (2002), Zaručnice (2003).

Mihajlov Anđelka (Beograd), doktorka tehničkih nauka, diplomirana inženjerka tehnologije smera za hemijsko inžnjerstvo, naučnica i redovna profesorka na Fakultetu tehničkih nauka Univerziteta u Novom Sadu, članica Saveta za životnu sredinu Evropske Banke za rekonstrukciju i razvoj sa sedištem u Londonu (EBRD ENVAC - Environmental Advisory Council EBRD) od jula 2005. godine; predsednica Udruženja građana Ambasadori životne sredine; ministarka za zaštitu prirodnih bogatstava i životne sredine u prvoj reformskoj vladi Zorana Đinđića, a zatim Zorana Živkovića (2002 – 2004).

Mihalić Tamara (1968, Bjelovar), realizatorka radionica na temu mira. Diplomirala je na studijama Kršćanski nazor na Filozofsko-teološkom Institutu družbe Isusove u Zagrebu. Za vreme studija, kao članica grupe Dijalog, učestvovala je na Drugoj evropskoj ekumenskoj konferenciji u Gracu. Nakon što je diplomirala, upisuje se na pilot godinu Mirovnih studija u Zagrebu. U Birmingemu u Engleskoj pohađala je kurs Radeći s konfliktom, a nakon toga je uz podršku Ekumenskog ženskog fonda solidarnosti (Ecumenical Women Solidarity Fund) započela projekat Mirovno savetovalište (The Peace Consultant) u Zagrebu.

Miler Anemari (1952), magistarka sociologije i medicinska sestra. Angažovana je u crkvenom mirovnom pokretu u DDR, delegatkinja je Ekumenske skupštine DDR za Pravdu, Mir i Očuvanje života, gde je sarađivala sa grupom koja se bavila pitanjem Više pravde za DDR i radi kao referentkinja za mirovni rad u Ekumenskom informacionom centru koji je tada osnovan. U svom mirovnom radu pomaže onima koji odbijaju da služe vojsku i onima koji služe civilnu službu. Uz to se bavi edukativnim radom na savlađivanju konflikata, ksenofobije i rasizma kod dece i mladih.

Miletić Goran (1972, Beograd), diplomirani pravnik. Radno iskustvo stekao je kao pravnik u Fondu za humanitarno pravo. Trenutno radi kao pravni savetnik u Švedskom helsinškom komitetu za ljudska prava u Beogradu.

Miletić Jelena (1975, Zaječar), kustoskinja likovne zbirke u Muzeju rudarstva i metalurgije u Boru, rukovotkinja Umetničke kolonije Bakar. Diplomirala je na Odseku za istoriju umetnosti Filozofskog fakulteta u Beogradu. Kustoski ispit je položila u Narodnom muzeju u Beogradu. Pohađa postdiplomske studije ACIMSI Rodnih studija Univerziteta u Novom Sadu. Bila je predsednica UO Muzeja rudarstva i metalurgije u Boru. Izlagala je, organizovala i bila selektorka brojnih izložbi. Dobitnica je prve nagrade na konkursu likovnih i dokumentarnih radova Slike tranzicije, Kulturnog centra REX iz Beograda. Radove objavljuje u časopisima i zbornicima radova.

Milojević Ivana (1967, Novi Sad), naučna saradnica na Odseku za obrazovanje Univerziteta u Kvislendu u Australiji. Oblasti istraživanja: ženske studije, studije budućnosti i sociologije, mirovno obrazovanje. Članica je Kvislendskog multikulturnog ženskog savetodavnog komiteta (The Queensland Premier's Multicultural Women's Advisory Committee). Piše o feminističkoj i ne-zapadnoj viziji budućnosti obrazovanja, a objavila je i nekoliko radova koji se bave pitanjem roda i budućnosti.

Mirkov Smiljana (1963, Kikinda), honorarna saradnica iz predmeta Sociologija i Upravljanje ljudskim resursima na Fakultetu za preduzetni menadžment Univerziteta Braća Karić u Novom Sadu i viša predavačica na Višoj tehničkoj školi u Zrenjaninu na predmetima Sociologija i Marketing. Diplomirala je na Filozofskom fakultetu, magistrirala na Pravnom fakultetu u Novom Sadu. Oblasti istraživanja: teorijska sociologija, sociologija profesije, sociologija obrazovanja i sociologija mladih. Koautorka je dve monografije: Odrastanje u košmarima tranzicije (sa Lj. Despotovićem), Jugoslovensko udruženje za političke nauke, ogranak u Novom Sadu, 1998; Sociologija (sa S. Markov), Jugoslovensko udruženje za političke nauke, ogranak u Novom Sadu, 2000.

Mišić Ljiljana (1938, Novi Pazar), baletska pedagoškinja i redovna profesorka za predmet Igre na Dramskom odseku Akademije umetnosti u Novom Sadu. Diplomirala je u Državnoj pozorišnoj školi na Odseku za balet, zatim i u Srednjoj muzičkoj školi Isidor Bajić, a višu stručnu spremu za baletskog pedagoga stekla je u Lenjingradskoj baletskoj školi. Diplomirala je na Odseku za engleski jezik i književnost Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Radila je kao nastavnica za klasičan balet, ritmiku, istorijske igre i klavir u Baletskoj školi u Novom Sadu. U Srpskom narodnom pozorištu bila je pedagoškinja, repetitorka i asistentkinja koreografa. Objavila je veliki broj istraživačkih radova, prikaza, baletskih kritika. Autorka je knjiga Osnove scenske igre (1986) i Kultura pokreta: korak po korak (1999).

Miškić Gabrijela (1970, Novi Sad), profesorka srpske književnosti i jezika (kao nematernjeg) u Slovačkoj gimnaziji Jan Kolar u Bačkom Petrovcu. Diplomirala je na Katedri za srpsku i uporedne književnosti i srpski jeziki Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Oblasti istraživanja: savremena, srednjovekovna i narodna književnost, problematika funkcionisanja ljudskog – i muškog i ženskog stvaralaštva.

Mitro Veronika (1965, Novi Sad), koordinatorka Dokumentaciono-informativnog centra (DICENS) Ženskih studija i istraživanja u Novom Sadu i asistentkinja dr Svenke Savić na projektu Trening trenera za prikupljanje priča starijih žena iz različitih nacionalnih i etničkih grupa u Vojvodini. Jedna je od osnivačica Ženskih studija i istraživanja u Novom Sadu. Diplomirala je na Katedri za psihologiju Filozofskog fakulteta u Novom Sadu i na Evropskom ženskom koledžu u Cirihu, sa zajedničkim radom sa Sarom Savić Jevđenić, Životne priče žena iz manjinskih grupa. Bila je zaposlena u Školi za osnovno i srednje obrazovanje Milan Petrović na poslovima defektologa u nastavi umereno mentalno retardiranih lica, radila je na SOS telefonu za psihološku pomoć u Centru za intervenciju u krizi Žuta kuća, zatim na poslovima pripravnika u naučno-istraživačkom radu na projektu Psiholingvistička istraživanja na Odseku za srpski jezik i lingvistiku Filozofskog fakulteta. Vodila je autorsku, eksperimentalnu radionicu kompjuterom posredovanog opismenjavanja za decu kategorisanu kao umereno mentalno retardirana lica, uz podršku švedske međunarodne humanitarne organizacije Individualna pomoć. Bavi se WEB dizajnom, piše poeziju i kratke priče. Publikacije: Savić, S. i V. Mitro, Diskurs telefonskih razgovora, Futura publikacije, Novi Sad, 1998; Savić, S. i V. Mitro, Diskurs viceva, Futura publikacije, Novi Sad, 1998; Savić, S. i V. Mitro, Psovke, Futura publikacije, Novi Sad, 1998; Mitro, V. ur. Adresar ženskih nevladinih organizacija u Vojvodini, Futura publikacije, Novi Sad, 2002.

Mlađenović Lepa, psihološkinja iz Beograda. Diplomirala na Odeljenju za psihologiju Filozofskog fakulteta na Univerzitetu u Beogradu. Savetnica je i koordinatorka Autonomnog ženskog centra protiv seksualnog nasilja u Beogradu, koordinatorka i suosnivačica Asocijacije za žensku inicijativu, suosnivačica i feministička savetnica SOS linije, suosnivačica Arkadije (lezbejskog i gej lobija), Žena u crnom protiv rata, Labrisa (grupe za lezbejska i ljudska prava), Istočno-evropske mreže protiv muškog nasilja nad ženama (Eastern Europe Network Against Male Violence Against Woman). Oblasti istraživanja: ženska ljudska prava, porodični odnosi, lezbejska ljudska prava. Priredila je knjige Mreža alternativa psihijatriji (1985) i Mreža alternativa (1988) i zbornik tekstova Žene za život bez nasilja (1996).

Mršević Zorica (1954, Beograd), saradnica na Institutu za kriminološka i sociološka istraživanja. Doktorirala je na Pravnom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Bila je urednica Jugoslovenske revije za krivično pravo i kriminologiju. Gostujuća je predavačica na nekoliko univerziteta. Aktivistkinja je mnogih organizacija za ljudska prava i koordinatorka značajnih projekata koji se bave ženskim pravima. Oblasti istraživanja: teorija nasilja i ženska ljudska prava, teorija roda, lezbejski identiteti i feministička pravna teorija. Autorka je mnogih eseja i naučno-istraživačkih radova. Publikacije: Obavezna odbrana u krivičnom postupku, Beograd; Ženska prava su ljudska prava, Beograd; Comparative Feminist Legal Theory, Iowa City; Incest između mita i stvarnosti, Beograd; Izazovi sudske nezavisnosti, Beograd.

Nikolić Aleksandra (1964, Sremska Mitrovica), komentatorka kulturološkog prostora u RTS-u TV Novi Sad. Diplomirala je na Katedri za jugoslovensku i opštu književnost Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Na istom fakultetu magistrirala je odbranivši tezu U potrazi za izgubljenim imenom – ženski likovi u romanima Miloša Crnjanskog. Kao postdiplomka bila je nosilac stipendije Andrićeve zadužbine u Beogradu. Nagrade: Luča, priznanje srpske čitaonice u Irigu.

Nikolić Ristanović Vesna, viša naučna saradnica Instituta za kriminološka i sociološka istraživanja i predavačica Centra za ženske studije u Beogradu. Koordinatorka je Grupe za ženska prava Evropskog pokreta u Srbiji u okviru koje se posebno bavi podrškom ženama u zatvoru. Autorka je i koautorka većeg broja radova iz oblasti nasilja nad ženama i kriminaliteta žena, među kojima su i knjige Žene žrtve kriminaliteta, Društvena kontrola i kriminalitet žena, Ženska prava i društvena tranzicija u SR Jugoslaviji.

Ognjenović Vida (Dubočke), književnica. Diplomirala je na Katedri za opštu književnost Filološkog fakulteta u Beogradu i na Odseku za režiju Akademije za pozorište, film i TV u Beogradu. Dobitnica je mnogih književnih nagrada među kojima je i Andrićeva. Prevodi sa engleskog i nemačkog jezika. Njene drame i proza prevođeni su na engleski, nemački, češki, poljski i mađarski jezik. Objavila je knjige drama: Melanholične drame (1991), Kanjoš Macedonović (1993), Devojka modre kose (1993), Sretne komedije (1994) i Mileva Ajnštajn (1998); knjige priča: Otrovno mleko maslačka (1994) i Stari sat (1996); roman Kuća mrtvih mirisa (1995); studije: Strah od scenske rasprave (1980) i Šekspiromanija (1980).

Otašević Stanislava (Beograd), koordinatorka i feministička savetnica za žene žrtve svih oblika muškog nasilja u Autonomnom ženskom centru protiv seksualnog nasilja. Završila je Medicinski fakultet u Beogradu. Uključena je u rad SOS telefona za žene i decu žrtve nasilja u Beogradu. Suosnivačica je Grupe za žene silovane u ratu (1992) i jedna od šest osnivačica Autonomnog ženskog centra protiv seksualnog nasilja (1993). U toku svog aktivističkog rada opredelila se za rad na ženskom zdravlju. Aktivno se bavi prevođenjem i prilagođavanjem feminističke zdravstvene literature.

Pajvančić Marijana (1946, Subotica), redovna profesorka na predmetu Ustavno pravo na Pravnom fakultetu u Novom Sadu. Diplomirala je na Pravnom fakultetu u Novom Sadu, magistrirala odbranivši disertaciju Struktura predstavničkih tela u uporednoj lokalnoj samoupravi i Jugoslaviji na Pravnom fakultetu u Beogradu, gde je i doktorirala sa tezom Kolektivni šef države u Jugoslaviji i komparativno. Oblasti istraživanja: ustavno pravo, izborni sistemi i izborno pravo, slobode i prava građana, sistemi zaštite sloboda i prava građana, organizacija vlasti, parlamentarizam. Članica je Jugoslovenskog udruženja za ustavno pravo. Objavila je preko stotinu pedeset članaka, osvrta i prikaza u časopisima i više od pedeset referata na kongresima, stručnim i naučnim skupovima u zemlji i inostranstvu. Monografije: Kolektivni šef države u Jugoslaviji i uporedno, Institut za političke studije Fakulteta političkih nauka, Beograd, 1981; Delegatski izbori 1978-1982. sa posebnim osvrtom na SAP Vojvodinu, Novi Sad, 1985; Izbori – pravila i proračuni, Naša Borba, Novi Sad, 1997; Izborno pravo, Graphica Academica, Novi Sad, 1999. Udžbenici: Osnove ustavnog prava (koautor sa dr A. Firom), Forum, Novi Sad, 1989; Zbirka tekstova za vežbe iz ustavnog prava, Pravni fakultet, Novi Sad, 1981; Ustavno pravo (koautor sa A. Đurđev), Pravni fakultet, Novi Sad, 1993; Ustavno pravo I, Univerzitet u Novom Sadu i Pravni fakultet, Novi Sad, 1998; Pravno normiranje, Univerzitet u Novom Sadu, Advokatska komora Vojvodine i Pravni fakultet, Novi Sad, 1995.

Pantelić Ivana (1977), istoričarka. Diplomirala je na Katedri za istoriju na Filozofskom fakultetu u Beogradu, upisala postdiplomske studije na interdisciplinarnom odeljenju Filozofskog fakulteta u Beogradu, na Smeru socio-kulturna antropologija. Pohađala je edukativne programe iz oblasti roda. Radove objavljuje u zbornicima.

+Papić Žarana(1949 – 2002, Sarajevo) bila je profesorka socio-kulturalne antropologije na Odseku za sociologiju i antropologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Diplomirala je na Odseku za sociologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu. Magistrirala je na Interdisciplinarnom odseku za antropologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu, odbranivši tezu Feministička kritika sociologije, koja je objavljena kao knjiga pod nazivom Sociologija i feminizam. Doktorirala je iz oblasti antropologije roda. Bila je aktivistkinja prvih feminističkih pokreta bivše Jugoslavije i polaznica prvog kursa Ženskih studija na Inter-univerzitetskom centru u Dubrovniku. Jedna je od organizatorki prve međunarodne feminističke konferencije održane u Beogradu 1978. Bila je urednica i glavna urednica Univerzitetskog i studentskog izdavačkog centra u Beogradu. Istraživala je kritičku istoriju antropologije, antropologiju i rodnost, feminističke teorije, postmodernistički feminizam. Knjige: Antropologija zene (Anthropology of Woman), edited by with Lydia Sklevicky, Prosveta, Beograd, 1983; Sociologija i Feminizam (Sociology and Feminism), Istraživačko-izdavački centar, Beograd, 1989; Polnost i kultura – Telo i znanje u savremenoj antropologiji (Gender And Culture: Body And Knowledge In Contemporary Anthropology), Edicija XX vek i Institut za sociološka istraživanja Filozofskog Fakulteta, Beograd, 1997.

Parnel Kristina

Perić Tatjana (Lukavac), koordinatorka razvoja pri Ekumenskoj humanitarnoj organizaciji u Novom Sadu. Studirala ljudska prava i verske slobode na Univerzitetu Columbia u Njujorku i na Univerzitetu Eseks u Velikoj Britaniji, gde je i magistrirala sa disertacijom na temu procesa istine i pomirenja u jugoistočnoj Evropi. Kao konsultantkinja Centra za strategijske i međunarodne studije (Center for Strategic and International Studies) iz Vašingtona organizovala je treninge iz nenasilnog rešavanja sukoba za sveštenike i vernike. Na Institutu za ljudska prava Južnoafričke Republike (Human Rights Institute of South Africa) u Johanesburgu istraživala je ulogu verskih zajednica u mirovnoj tranziciji posle aparthejda. Ekspertizu u pravima manjina i naročito pravima Roma stekla je kao višegodišnja istraživačica i koordinatorka monitora Evropskog centra za romska prava iz Budimpešte, uključujući opsežna terenska i pravna istraživanja u skoro svim zemalja Balkana. Autorka je niza članaka i izveštaja o ljudskim pravima u jugoistočnoj Evropi i urednica nekoliko međunarodnih publikacija na tu temu.

Perović Vanda (1949, Zemun), članica uredništva ProFemine. Diplomirala je na Katedri za engleski jezik i književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu. Specijalizirala je na Studijama roda na Fakultetu političkih nauka odbranivši rad Jelena Ilka Marković: upisivanje u političku istoriju – biografija jedne atentatorke. Na Ženskim studijama u Beogradu predaje engleski jezik, sastavlja Reader i bavi se prevođenjem tekstova iz feminističke teorije za časopise Ženske studije i ProFemina. Oblasti istraživanja: feminizam i anarhizam, ženska istorija.

Pešić Vesna, naučna saradnica na Institutu za filozofiju i društvenu teoriju, ambasadorka SCG u Meksiku. Borbu za demokratiju, mir i ljudska prava započela je osamdesetih godina; 1982. bila je u zatvoru. Osnivačica je brojnih organizacija za mir i ljudska prava, među kojima su Centar za antiratnu akciju prva mirovna organizacija u Srbiji (1991) i Helsinški Komitet u Srbiji (1985). Bila je predsednica Građanskog saveza Srbije, liderka i poslanica Koalicije Zajedno. Dobitnica je Nagrade za demokratiju (Vašington), nagrade Andrej Saharov (1997, Norveški Helsinški Komitet), nagrade W. Averell Hariman (1997, Nacionalni Demokratski Institut u Vašingtonu). 1997. godine nominovana je za Nobelovu nagradu za mir. Objavila je veliki broj naučnih radova iz oblasti sociologije u zemlji i inostranstvu.

Pešikan Ljustanović Ljiljana (1954, Feketić), docentkinja na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Diplomirala je na Filološkom fakultetu u Beogradu na Odseku za jugoslovensku i opštu književnost. Magistrirala je sa tezom Rad Toma Maretića na izučavanju narodne književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu, a doktorirala je odbranivši tezu Zmaj Despot Vuk - mit, istorija, pesma na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Radila je kao nastavnica srpsko-hrvatskog jezika i kao bibliotekarka, kao referentkinja za izdavačku delatnost i kao sekretarka odeljenja za izdavačku delatnost i urednica u edicijama Sterijinog pozorja – Dramaturški spisi, Savremena jugoslovenska drama, Theatrologia Zugoslavica, Pozorišne monografije – i članica uredništva časopisa za pozorišnu umetnost Scena. Članica je Matice srpske i Udruženja Folklorista Vojvodine. Oblasti istraživanja: južnoslovenski i balkanski književni folklor, refleksije tradicionalne usmene književnosti i mitsko-obredne prakse balkanskih naroda u srpskoj i jugoslovenskoj dramaturgiji i pozorištu, savremeni urbani folklor, pozicije žene u tradicionalnim balkanskim kulturama, valorizacija naučnog i umetničkog rada žena. Objavila je brojne radove u stručnoj periodici.

Petrić Bojana (1967, Novi Sad), bavi se primenjenom lingvistikom i edukacijom. Diplomirala je na Odseku za anglistiku na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, magistrirala na Filološkom fakultetu u Beogradu, a trenutno radi na doktorskoj disertaciji o akademskom pisanju na Univerzitetu Eotvoš Lorand u Budimpešti. Bila je asistentkinja za Metodiku nastave engleskog jezika na Odseku za anglistiku u Novom Sadu, potom je predavala akademsko pisanje na Centralno-evropskom univerzitetu (CEU) u Budimpešti. U okviru raznih obrazovnih projekata radila je na kreiranju kurseva, predavanju i obuci nastavnika. Trenutno sarađuje sa Beogradskom otvorenom školom, gde vodi kurs Unapređenje akademskih i profesionalnih veština asistenata Univerziteta u Beogradu. Članica je uredništva revije za obrazovanje i kulturu Misao, gde objavljuje članke i intervjue sa stručnjacima za obrazovanje, a sarađuje i sa časopisom Prosvetni pregled. Radove je objavljivala u časopisima Pedagoška stvarnost, Nastava i obrazovanje, Novelty, System, The Writing Center Journal, i English for Specific Purposes.

Petrušić Nevena (1958, Niš), profesorka Građanskog procesnog i Arbitražnog prava na Pravnom fakultetu u Nišu. Diplomirala je, magistrirala i doktorirala na Pravnom fakultetu u Nišu. Jedna je od osnivačica Udruženja SOS za decu i žene žrtve nasilju u Nišu, Ženskog istraživačkog centra za edukaciju i komunikaciju u Nišu i Viktimološkog društva Srbije. Članica je Udruženja pravnika Srbije i Udruženja za građansko procesno i arbitražno pravo. Oblasti istraživanja: građansko procesno pravo, prava dece i pravni aspekti odnosa u porodici, imovinska prava žena, ženska ljudska prava, reproduktivna ženska prava, nasilje u porodici. Napisala je nekoliko priručnika za studente, brojne članke iz oblasti građanskog i porodičnog prava, kao i nekoliko monografija (samostalno ili u koautorstvu): Abortus, pravni i etički pristup, Imovinska prava žene u braku, Reproduktivna prava i slobode - pravo na nerađanje.

Plećaš Dragica (1959, Gospić), inspektorka rada u Ministarstvu rada, zapošljavanja i socijalne politike u Novom Sadu. Diplomirala je i magistrirala na Pravnom fakultetu u Novom Sadu. Profesionalno iskustvo stekla je na poslovima nastavnice pravne grupe predmeta u COUO Nikola Tesla u Gospiću, šefice službe za opšte poslove u RO Marko Orešković Lički u Osiku, vlasnice i direktorke privatnog posredničkog preduzeća Prometej u Gospiću, poslovne sekretarke u preduzeću Agrocentar - Srem u Novom Sadu, advokatkinje-pripravnice i saradnice u Agenciji Telos u Novom Sadu. Pohađala je različite edukativne programe iz oblasti menadžmenta, psihodrame, razvoja NVO sektora. Originalnu metodologiju rada na principima istraživačkog životnog stila, koja je javnosti predstavljena kroz društvenu manifestaciju pod nazivom Letnja škola socijalne tolerancije (1997), opisala je u autorskom delu pod nazivom program Spekta (Sociozofski Postupak Emancipacije Kroz Telos Asocijacije).

Popadić Dušica (1967, Bar), koordinatorka Incest trauma centra u Beogradu. Studije psihologije započela je u Amsterdamu, a okončala ih je u Hagu. Na Državnom univerzitetu u Pensilvaniji pohađala je kurs Ženskih studija Silovanje i seksualno nasilje. U Women’s Resource centru obučena je za savetnicu za žrtve porodičnog nasilja i seksualnog uznemiravanja. Držala je obuke za volontere SOS telefona za žene i decu žrtve nasilja u Beogradu. Oblasti istraživanja: porodično nasilje, seksualno zlostavljanje (fokus na deci), ratne traume, menadžment u NVO.

Popović Dragana (1948, Beograd), vanredna profesorka na predmetu Fizika sa osnovama biofizike na Katedri za fiziku Fakulteta veterinarske medicine u Beogradu. Fiziku je diplomirala na Prirodno-matematičkom fakultetu u Beogradu. Magistarski rad iz biofizike odbranila je u Centru za multidisciplinarne studije u Beogradu. Doktorsku disertaciju iz meteorologije i dozimetrije jonizujućeg zračenja odbranila je na Katedri za radiologiju Fakulteta veterinarske medicine u Beogradu. Bavi se i prevođenjem naučne esejistike i naučnom publicistikom. Članica je Društva biofizičara Jugoslavije, Društva za zaštitu od jonizujućeg zračenja Srbije, Društva meteorologa Srbije, kao i međunarodnih društava: International Union for Pure & Applied Biophysics UIPAB, Europen Society for New Nuclear Methods ESNA, International Radiation Protection Association IRPA. Koordinatorka je radne grupe za aktivnost Komisije za jonizujuća zračenja u Saveznom zavodu za mere i dragocene metale u Beogradu. Sarađivala je u časopisu Galaksija i bila članica Uređivačkog odbora i urednica časopisa Mladi fizičar. Objavila je preko sto dvadeset naučnih i stručnih radova u oblasti elektrofiziologije, meteorologije jonizujućeg zračenja i radioekologije, kao i metodologije nastave fizike. Koautorka je osnovnog i više pomoćnih udžbenika za predmet Fizika za studente biomedicine, koji se koriste kao literatura na srodnim fakultetima u Sarajevu, Rijeci i Beogradu. Publikacije: S. Vajnberg Prva tri minuta: savremeno shvatanje o nastanku vasione (prev.), Beograd, 1981; Fizika i biofizika za studente biomedicine, Beograd, 1987-1999; Physics and Biology u Thinking Science for Teaching: The Case of Physics, Rome, 1994; J. Voker Leteći cirkus fizike (prev.), Beograd, 1986; Physics and Mathematics within Biomedical Studies u Justification and Enrollment in Physics and Mathematics, Roskilde, 1998; Women in Physis: A Yugoslav Expirience, GASAT Conference, Liverpool, 1999; Education in Enviromental Radiation Protection: Case of Yugoslavia, Preveza, 2000.

Prodanović Sonja (1941, Dubrovnik), diplomirala na Fakultetu za arhitekturu Univerziteta u Beogradu 1966. Magistrirala je iz studija okruženja (Environmental Studies) na University College London, Barttlet School of Architecture u Velikoj Britaniji 1973. godine. Dugi niz godina provodi u istraživačkom radu u struci (devet godina u Londonu i tri decenije u Beogradu). Od 1978. godine aktivistkinja je u ekološkim pokretima bivše Jugoslavije, zatim od 1991. u Centru za antiratne akcije, a od 1993. u feminističkim grupama Žene u crnom, Evropski pokret u Srbiji, Alternativna akademska mreža. Članica je međunarodnih mreža ekoloških NVO-a.

Puzigaća Milka, istraživačica Skan agencije.

Radović Milja (1971, Beograd), veroučiteljka u Budvi. Diplomirala je na Teološkom fakultetu Srpske pravoslavne crkve u Beogradu, gde je završava i magistarske studije. Bila je urednica Studija B, novinarka crkvenog radija Svetigora i crkvenih novina Pravoslavlje i Svetigora. Članica je Svetske asocijacije za hrišćansku komunikaciju (World Association for Christian Communication). Oblasti istraživanja: religija i mladi, religija i mas mediji, religija mediji i demokratija.

Radović Zagorka, saradnica lista Danas. Diplomirala ja na Odseku za književnost na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Radila je kao novinarka u Radio Novom Sadu, zatim u rubrikama za kulturu Radio Novi Sad, Radio televizije i Naše borbe. U Radio Novom Sadu bila je i urednica kulturne emisije Spektar, na Televiziji Novi Sad pozorišna kritičarka i urednica Programa za kulturu i autorka stalnih emisija Hronika Sterijinog pozorja, Kultura u objektivu, Kulturni magazin.

Rajković Ljubica (1952, Kruševac), docentkinja za nastavni predmet Sociologija na Fakultetu za finansijski menadžment i osiguranje u Beogradu i predavačica u Centru za ženske studije u Beogradu. Istovremeno je i saradnica Instituta za filozofiju i društvenu teoriju u Beogradu. Završila je studije sociologije na Filozofskom fakultetu u Beogradu. Na istom fakultetu je i magistrirala iz oblasti istorijske demografije, gde je i odbranila doktorsku disertaciju Planiranje roditeljstva u savremenoj porodici. Neko vreme radila je u Skupštini opštine Kruševac na poslovima informaciono-dokumentacionog i plansko-analitičkog karaktera. Oblasti istraživanja: istoriografski podaci (protokoli rođenih, protokoli venčanih i protokoli umrlih, počev od 1837. god.), reproduktivna norma na kruševačkom području (i u Centralnoj Srbiji), položaj i život žena u srpskoj porodici u prošlosti i u sadašnjosti i uzroci njihove visoke smrtnosti. Objavila je veliki broj radova, među kojima je i knjiga Odlučivanje o rađanju u savremenoj porodici: istraživanje porodica sa jednim detetom i porodica sa troje dece u Kruševcu i okolini, Institut za sociološka istraživanja Filozofskog fakulteta u Beogradu, 2002.

Raiser von Weizsaecker Elisabeth, profesorka na Odseku Ekumenske teologije u Ženevi, konsultantkinja Ženske evropske letnje akademije u Boldernu. Doktorirala je istoriju filozofije. Predavala je na Univerzitetu u Ženevi. Bila je kopredsednica Ekumenskog foruma Evropskih hrišćanki i izborna predsednica Ekumenskog dana crkava (Ecumenical Kirchentag) u Berlinu.

+Rajačić Čapaković Jelica(1952 - 2008) bila je pokrajinska sekretarka u Sekretarijatu za rad, zapošljavanje i ravnopravnost polova (2002 - 2004), nakon čega je imenovana za zamenicu sekretara. Diplomirala je na Katedri za biologiju na Prirodno-matematičkom fakultetu Univerziteta u Novom Sadu. Na istom fakultetu odbranila je magistarsku tezu, a potom joj je odobrena tema doktorske disertacije. Radila je kao demonstratorka na predmetu Botanika na Poljoprivrednom fakultetu, kao realizatorka programa na Televiziji Novi Sad, zatim u Pokrajinskoj konferenciji SSRN Vojvodine za pitanja zaštite i unapređenja čovekove životne sredine, obrazovanja i nauke. Bila je na funkcijama sekretara Društva ekologa Vojvodine, Sekcije za pitanja zaštite i unapređenja čovekove životne sredine, obrazovanaj i nauke, kao i sekretarka stranke Saveza reformskih snaga Jugoslavije za Vojvodinu. Inicirala je osnivanje SOS telefona za žene i decu žrtve nasilja u Novom Sadu i izgradnji Sigurne ženske kuće u Novom Sadu. Sprovela je izradu nacrta Zakona i Deklaracije o volonterskom radu, kao i Zakona o mobingu i osnivanju telefona za žrtve zlostavljanja na poslu.

Ratković Karmen, međunarodna trenerica transformacije sukoba. Diplomirala je filozofiju i istoriju umetnosti na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Jedna je od osnivačica Centra za ženske studije u Zagrebu i Centra za kulturu mira i nenasilja u Zagrebu. U Centru za ženske studije drži kurs Ekofeminizam i duboka ekologija. Uredila je nekoliko knjiga iz područja mirovne edukacije za osnovne i srednje škole, a koautorka je knjige Umjetnost XX stoljeća.

Ređep Jelka, penzionisana profesorka Srednjovekovne književnosti na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. U nizu studija, antologija i monografija objavljenih u zemlji i inostranstvu, nezaobilazne su: Motiv o rođenju Sibinjanin Janka u našoj staroj i narodnoj književnosti (Novi Sad, 1964); Priča o Boju kosovskom (Zrenjanin, 1976); Legenda o kralju Zvonimiru (Novi Sad, 1987); Sibinjanin Janko, legende o rođenju i smrti (Novi Sad, 1992); Kosovska legenda (Novi Sad, 1995); Boj na Kosovu u bugaršticama i epskim pesmama kratkoga stiha, antologija u saradnji sa Radetom Mihaljčićem (Beograd, 1997); Ubistvo vladara (Novi Sad, 1998).

Reinhild Traitler – Espirtu, direktorka studija Protestantskog obrazovnog centra (Protestant Study Center) u Boldernu i Katedre žene – teologija – društvo. Doktorirala je filologiju (nemački i engleski jezik). Bila je rukovotkinja Komiteta za mir i pravdu Evropskog ekumensko ženskog foruma. Predsedavala je Međunarodnim komitetom dana crkava. Objavila je brojne publikacije sa feminističkom i ekumenskom tematikom.

Rosić Ilić Tatajana (1962, Beograd), istraživačica na Institutu za književnost i umetnost u Beogradu i predavačica u Centru za ženske studije. Diplomirala je na Katedri za jugoslovensku književnost i teoriju književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Magistrirala je i doktorirala na studijama književnosti. Koordinatorka je literarnih radionica i kurseva kreativnog pisanja za tinejdžere/ke. Urednica je u izdavačkoj kući Stubovi kulture, urednica časopisa Ženske studije i časopisa Književna kritika. Oblasti istraživanja: savremene teorije maskuliniteta. Autorka je brojnih radova, knjige Proizvoljnost dnevnika: romantičarski dnevnik u srpskoj književnosti (1994), i antologijskog zbornika savremene srpske proze Bizarni raskazi objavljenog na makedonskom jeziku (2002).

Ružić Nadežda (1940, Novi Sad), redovna profesorka za nastavni predmet Tehnologija vina na Tehnološkom fakultetu u Novom Sadu. Završila je Tehnološki fakultet u Novom Sadu, magistrirala i doktorirala na istom fakultetu. Bila je prodekanka za nastavu na Tehnološkom fakultetu, a dva mandata je bila prorektorka za nastavu na Univerzitetu u Novom Sadu. Objavila je značajan broj naučnih i naučno-stručnih radova, koautorka je dve knjige i jedne monografije. Sarađivala je u većem broju stručnih časopisa i listova. Za svoj rad dobila je brojna priznanja.

Savić Svenka (1940, Gospođinci), redovna profesorka na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu na predmetima Analiza diskursa, Psiholingvistika i Uvod u lingvistiku. Dugi niz godina je bila predsednica Društva za srpski jezik i književnost gde je organizovala istraživački projekat o upotrebi ćirilice i latinice u osnovnim i srednjim školama u Srbiji. Pored rada na Univerzitetu, u poslednjih deset godina intenzivno je radila u afirmisanju NVO rada u različitim domenima civilnog društva. Jedna je od osnivačica i sadašnja koordinatorka Ženskih studija i istraživanja u Novom Sadu. Osnovala je Srednjoškolski debatni program, zajedno sa grupom entuzijasta, najpre u Novom Sadu, a nakon nekoliko godina i mrežu takvih programa u Vojvodini. Osnivačica je Letnje škole srpskog jezika i kulture na Univerzitetu u Novom Sadu. Njeno osnovno interesovanje u nauci o jeziku je interdisciplinarno usmereno, pre svega na upotrebu jezika u grupama koje su manjinske ili dominirane: deca (blizanci, migranti, izbeglice, romska deca), zatim žene, stari, a u poslednje vreme se interesuje za jezičko ponašanje seksualnih manjina. Pored interesovanja za jezik već se trideset godina bavi kritikom baleta. Objavila je veliki broj radova i sledeće knjige: Kako blizanci uče da govore, Modeli u sintaksi dečjeg govora, Razvojna psiholingvistika, Razgovorni srpskohrvatski jezik, Interkulturalizam kao oblik obrazovanja dece migranata, Narativi kod dece, Diskurs analiza, Diskurs viceva, Diskurs psovki, Diskurs telefonskih razgovora, Feministička teologija, Romkinje, Vojvođanke, Balet.

Savić-Jevđenić Sara (1969, Novi Sad), diplomirala na Fakultetu Veterinarske medicine u Beogradu 1994. godine, a potom magistrirala na istom fakultetu 2001. Završila je Ženske studije i istraživanja radeći na projektu Životne priče žena u Vojvodini (2005). Diplomirala je na EWC (European Women Studies) 2003. godine u Cirihu. Od 1996. zaposlena je kao veterinarka u Naučnom institutu za veterinarstvo u Novom Sadu. Bavi se laboratorijskom dijagnostikom infektivnih bolesti životinja, posebno mesojeda (kućni ljubimci – psi i mačke), a istrživanja sprovodi iz domena infektivnih bolesti malih životinja. Do sada je objavila preko 40 radova iz tih oblasti, samostalno ili u koautorstvu. Članica je Udruženja veterinara male prakse Srbije u okviru kojeg je nedavno pokrenut projekat Plavi pas – edukacija dece o ponašanju prema životinjama, prvenstveno psima. Bavi se jazz dance-om, kao koreografkinja i pedagoškinja za decu i odrasle od 1996. godine.

+Selaković-Buršić Slavica Dobrosava(1952 – 2004) bila je redovna profesorka Medicinskog fakulteta u Novom Sadu na predmetu Opšta psihopatologija. Pohađala je Gimnaziju Medhane Alem u gradu Hararu u Etiopiji i maturirala sa posebnom pohvalom od strane cara Haila Selasia. Diplomirala je na Medicinskom fakultetu u Novom Sadu, završila specijalističke studije iz neuropsihijatrije, magistrirala odbranivši tezu Komparativna analiza pokušaja samoubistva alkoholičara i ne-alkoholičara i doktorirala sa tezom Istraživanje etiopatogenetskih aspekata suicidalnog ponašanja alkoholičara. Radila je u Centru za mentalno zdravlje Instituta za psihijatriju u Novom Sadu, kao lekarka opšte medicine i kao lekarka specijalistkinja neuropsihijatar, zatim kao načelnica Centra za prevenciju samoubistva pri Zavodu za socijalnu psihijatriju Instituta za neurologiju, psihijatriju i mentalno zdravlje i načelnica Centra za mentalno zdravlje Instituta za psihijatriju u Novom Sadu. Bila je osnivačica i predsednica Jugoslovenskog udruženja za suicidologiju i osnivačica i predsednica Sekcije za prevenciju samoubistva Srpskog lekarskog društva. Bila je članica Izvršnog odbora Međunarodnog udruženja za prevenciju samoubistva (IASP) i nacionalna predstavnica za Jugoslaviju, članica Upravnog odbora međunarodnog udruženja Befrienders International, Srpskog lekarskog društva, Društva lekara Vojvodine, Psihijatrijske sekcije DLV-SLD, Medicinske mreže za socijalnu rekonstrukciju u Jugoslaviji (Medical Network for social reconstruction in the former Yugoslavia), članica IPPNW filijale u Jugoslaviji (Lekari za mir), kao i Evropske mreže za prevenciju i istraživanje samoubistava (European Network on Suicide Prevention and Research).

Sen Bahrati, dekanka Fakulteta bibliotečkih i informatičkih nauka i rukovotkinja Univerzitetske biblioteke Ženskog univerziteta u Bombaju. Magistrirala je na oblasti fiziologije biljaka i biohemije, doktorirala na oblasti kompjuterskih pomagala u biblioteci. Bila je saradnica na dokumentovanju podataka o nevladinim organizacijama i vladinom radu o zemljotresu u Kuču u zapadnoj Indiji. Oblasti istraživanja: dokumentovanje ženskog znanja, prakse i verovanja u odnosu na autorska prava.

Simić Olivera, magistarka pravnih i rodnih nauka. Magistrirala je međunarodna ljudska prava na Univerzitetu Eseks u Velikoj Britaniji, sa tezom koja se tiče zaštite žrtava trgovine ljudima u zemljama destinacije. Takođe, završila je magistarske studije na Univerzitetu Ujedinjenih Nacija u Kosta Riki iz oblasti roda, mira i konflikta. Radila je kao asistentkinja-istraživačica u jednoj od najvećih nevladinih organizacija u SAD, Human Rights Watch, na izveštaju o trgovini ženama u Bosni i Hercegovini 2001. godine. Za vreme rada u UNICEF-u BiH vodila je projekte vezane za trgovinu decom i učestvovala u pisanju istraživanja o trgovini decom objavljenog od strane UNICEF-a 2004. godine. Predavala je na Univerzitetu Ujedinjenih Nacija u Kosta Riki, na pravnoj klinici u Nišu, kao i na Ženskim studijama u Kotoru. Objavila je nekoliko stručnih radova o problematici trgovine ljudskim bićima.

Snitow Ann, profesorka književnosti i rodnih studija na Eugene Lang College i na Graduate Faculty of the New School. Doktorirala je književnost na Univerzitetu u Londonu. Jedna je od članica i osnivačica Njujorških radikalnih feministkinja (1969). Njena najnovija istraživanja i politička delovanja usmerena su ka promeni položaja žene u Istočnoj Evropi.Osnivačica je grupe Feminist Anti-Censorship Task Force, aktivističke grupe No More Nice Girls i mreže pod nazivom Network East-West Women (NEWW). Predavala je širom Istočne i Centralne Evrope. Autorka je brojnih feminističkih novinskih članaka. Sa Rachel Blau DuPlessis sakupila je trideset sedam memoara feminističkih aktivistkinja drugog feminističkog talasa, pod nazivom Glasovi ženskog oslobođenja (Voices From Women’s Liberation).

Soldatović Voja (1945, Novi Sad), profesor glume mladim operskim pevačima i koordinator Operskog studija na Akademiji umetnosti u Novom Sadu.Diplomirao je na Akademiji za pozorište, radio, film i televiziju u Ljubljani. Režijom Goldonijeve komedije Sluga dvaju gospodara debitovao je u Ljubljani, zatim u Srpskom narodnom pozorištu režira diplomsku predstavu Nisam Ajfelova kula rumunske spisateljice Ekaterine Oproju. Četiri sezone radio je U Srpskom narodnom pozorištu i režira predstave Vetar u granama Sasafrasa, Klopka za bespomoćnog čoveka, Noć za Mariju i druge predstave. U Slovenskom narodnom gledališču radio je dvadeset sezona, a zatim dolazi na funkciju upravnika u Pozorište mladih u Novom Sadu i njegove predstave Hej, dođite da pričamo o ljubavi (igrana preko 150 puta), Gusarske priče (120 puta), Pozorište u koferu (105 puta) postaju kultne. U Srpsko narodno pozorište vratio se kao stalni reditelj Opere, a kao gost radi i u Drami gde režira predstave Češalj Fadila Hadžića, Moj tata socijalistički kulak Toneta Partljiča, Tri žene Dače Maraini, komedija Miloša Nikolića Svetislav i Mileva koja je predstava-rekorder (na repertoaru SNP-a neprekidno 20 sezona). Režirao je preko sto pedeset televizijskih emisija za TV stanice širom bivše Jugoslavije. Za svoj rediteljski rad dobio je brojna priznanja među kojima su Borštnikova nagrada u Mariboru (1971), dva Zlatna smijeha u Zagrebu (1988), Oktobarska nagradu Novog Sada (1993), Nagrada za režiju na Susretu vojvođanskih pozorišta (1997), Zlatna medalja Jovan Đorđević (2000), Iskra kulture KPZ Vojvodine (2002).

Spahić Šiljak Zilka (Sarajevo), teološkinja. Diplomirala je na Fakultetu islamskih nauka u Sarajevu, magistrirala odbranivši tezu Zastupljenost žena u politici – Analiza socio-kulturnih, socio-ekonomskih i političkih uzroka podzastupljenosti žena u politici na Univerzitetu Bologna i Sarajevo. Bila je pomoćnica za kulturu u Sekretarijatu za društvene đelatnosti Okruga Zenica, stručna saradnica za kulturu u Ministarstvu za obrazovanje nauku, kulturu i sport ZE-DO kantona, asistentkinja na projektima Ženske organizacije za zbrinjavanje traumatiziranih žena Medica u Zenici. Predavala je Feminističku teologiju i uređivala radio program za mlade na Radiju Zenica. Radove je objavljivala magazinima Znak Bosne i Novi Sad, u časopisima Dijalog, Pravne teme, CREW.
Stanković Biljana (1974, Novi Sad), koordinatorka FENS teatra i aktivistkinja u ženskim, mirovnim i humanitarnim organizacijama. Diplomirala je na Katedri za srpski jezik i književnost Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Obučena je za humanitarni rad sa ženama i decom žrtvama nasilja, za rad sa socijalno ugroženim grupama (beskućnici, bivši robijaši, bivše prostitutke i alkoholičari), kao i za rad sa traumatizovanim osobama (odnos majka – ćerka i otac – ćerka). Radila u Novosadskom humanitarnom centru kao edukatorka specijalnih aktivnosti u programu integracije. Završila je Sociozofsku školu psihodrame u Novom Sadu. Osnivačica je amaterskog ženskog pozorišta FENS teatar. Edukovala se u pozorišnim tehnikama savremenog teatra kao saradnica danskog ženskog teatra OM: suzuki i salsa trening i vokalni i ritmički trening. U ženskoj umetničkoj grupi ACT women bavi se tabuima društva, ženskim pozorišnim izražajem i aktivizmom u cilju vidljivosti ženske umetničke scene. Svira ručne bubnjeve, zvečke i improvizovane instrumente.

Stanković Fuada (1942, Sarajevo), redovna profesorka Osnova ekonomije na Pravnom fakultetu u Novom Sadu. Diplomirala je na Pravnom fakultetu u Sarajevu, magistrirala i doktorirala ekonomiju na Pravnom i Ekonomskom fakultetu u Beogradu. Oblasti istraživanja: žene u menadžmentu i preduzetništvu.

Stanković Vladan (1973, Beograd), istraživač na Institutu za političke studije u Beogradu u okviru koga je i Centar za socijalnu politiku. Diplomirao je na Pravno-sociološkom smeru Pravnog fakulteta u Beogradu. Postdiplomske studije upisao je na Katedri za teoriju države i prava, filozofiju prava i sociologiju prava Pravnog fakulteta u Novom Sadu i magistrirao odbranivši tezu Teorijsko-pravni i sociološki aspekti normativne regulacije nagona. Oblasti istraživanja: interpolni odnosi, sociologija polova i seksualnosti.

Stojaković Gordana (1957, Beograd), rukovotkinja projekta Zamenite žene Novog Sada u Ženskim studijama i istraživanjima. Diplomirala je na Odseku za turizam Prirodno-matematičkog fakulteta u Novom Sadu. Bila je saradnica Autonomnog ženskog centra protiv seksualnog nasilja u Beogradu. Jedna je od osnivačica neformalne grupu Ženski centar u Lazarevcu, čiji je osnovni cilj bio usmeren na pomoć ženama žrtvama nasilja kroz predavanja, radio emisije, aktivistički rad. Na Ženske studije i istraživanja upisala se u prvi semestar među prvim polaznicama, istovremeno učestvujući u telima odlučivanja, kao članica Saveta Ženskih studija. Tokom 1998/9. uz pomoć Laurence Hovde, po ugledu na rad beogradske grupe Žene na delu, sa Violetom Zubanov izradila je Adresar – NS žene na delu koji je promovisao ideju poslovne povezanosti i saradnje među preduzetnicima. Sa Mirjanom Isakov realizovala je prvu specifičnu turističku kartu Novog Sada – Novi Sad iz ženskog ugla. Jedna je od osnivačica Novosadskog ženskog centra. Saradnica je Matice srpske na izradi Srpskog biografskog rečnika. Publikacije: Znamenite žene Novog Sada I (2001), ur. G. Stojaković, Futura publikacije, Novi Sad; Neda – jedna biografija ur. G. Stojaković, Futura publikacije, Novi Sad 2002; Ester, Eržebet Berček (prevod sa mađarskog), ur. G. Stojaković, Futura publikacije, Novi Sad, 2002.

Stojanović Pantović Bojana (1960, Beograd), profesorka na Odseku za komparativnu književnost i na Odseku za srpsku književnost Filozofskog fakulteta u Novom Sadu, zamenica šefa Odseka za komparativnu književnost i stalna kritičarka lista Politika za savremenu srpsku poeziju. Diplomirala na Odseku jugoslovenskih književnosti sa opštom i teorijom književnosti na Filološkom fakultetu u Beogradu. Magistarske studije slušala je u Beogradu i u Ljubljani, a magistrirala je odbranivši tezu Poetika Mirana Jarca u kontekstu književnosti između dva rata na Filološkom fakultetu u Beogradu. Doktorsku disertaciju Kratka ekspresionistička proza u slovenačkoj književnosti radila je na Institutu za opštu i komparativnu književnost u Minhenu, a odbranila je na Filološkom fakultetu u Beogradu. Uređivala je naučne časopise i časopise za savremenu književnost (Znak, Zbornik Matice srpske za slavistiku, Književna kritika i Književnost), radila je kao honorarna urednica u beogradskoj izdavačkoj kući Nolit. Kao gostujuća predavačica boravila je u Sloveniji, Nemačkoj i Poljskoj. Prevodi sa engleskog i slovenačkog jezika. Oblasti istraživanja: teorija književnosti i književna kritika. Objavila je devet knjiga i preko tri stotine studija, članaka i kritičkih prikaza u naučnoj, stručnoj i dnevnoj periodici. Dobitnica je brojnih nagrada: Oktobarske nagrade grada Beograda (1975, 1983), Brankove nagrade Matice srpske (1983), Isidorijane za esejistiku i teoriju (2000), Milan Bogdanović za književnu kritiku (2000) i Gordana Todorović za celokupni književni rad (2005).

Stojanović Slavica, književna prevoditeljka i aktivistkinja ženskog pokreta. Diplomirala je svetsku književnost na Univerzitetu u Beogradu. Jedna je od osnivačica feminističke izdavačke kuće 94 i suosnivačica Autonomnog ženskog centra protiv seksualnog nasilja i SOS linije. Oblasti istraživanja: ženska istorija i feminizam.

Subotić Ljiljana, redovna profesorka na Katedri za Srpski jezik i književnost Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Diplomirala je na Odseku za južnoslovenske jezike na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Radila je kao asistentkinja za predmete Savremeni srpskohrvatski jezik i Istorija srpskohrvatskog jezika. Magistrirala je odbranivši rad kasnije štampan pod nazivom Gubljenje participa u književnom jeziku kod Srba u 19. veku. Doktorirala je odbranivši tezu pod nazivom Jezik Jovana Hadžića. Njeno interesovanje za istorijske i jezičke osobine Hadžićevog dela nastavilo se i nakon doktoriranja i analiza delovanja njegovog Dnevnika prvi put se ovde predstavlja. Više puta je duže boravila na različitim univerzitetima u svetu kao lektorka (SAD, Koreja) i obavljala je upravne funkcije prodekanke za nastavu i šefice katedre na Filozofskom fakultetu.

Škrbić Biljana (Novi Sad), redovna profesorka na Tehnološkom fakultetu Univerziteta u Novom Sadu. U okviru osnovnih i poslediplomskih studija vodi veći broj kurseva iz oblasti naftno-petrohemijskih tehnologija i zaštite životne sredine na Tehnološkom fakultetu, kao i na Prirodno-matematičkom fakultetu, ne departmanu za biologiju i ekologiju. U okviru ACIMSI – Centra predaje Inženjerstvo za zaštitu životne sredine, kao i Meteorologiju i modeliranje zaštite životne sredine. Autorka je 9 udžbenika i 305 naučnih radova i saopštenja.

Tešanović Jasmina, književnica, esejistkinja i prevoditeljka. Diplomirala je savremenu književnost na Letere Moderne, Universita' di Milano. Osnivačica je feminističke izdavačke kuće 94. Oblasti istraživanja: žene u literaturi, žene književnice, žene i rat. Objavila je seriju prevoda sa engleskog i italijanskog jezika. Publikacije: Nevidljiva knjiga, U egzilu, Tašna, Sirene.

Todorov Danica, predsednica Upravnog odbora Asocijacije poslovnih žena – PAŽ, trenerica i konsultantkinja Centra za preduzeće, preduzetništvo i menadžment – CPPM. Diplomirala je na Odseku za jugoslovensku književnost i jezik na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Završila je Poslovnu školu za odnose sa javnošću u Beogradu, Školu za menadžere Menadžerskog trenerskog centra (Management Training Centra) u Novom Sadu, Specijalističke akademske studije SAS – Poslovna etika i tranzicija. Ima iskustvo direktorke Menadžerskog trenerskog centra i urednice radijskih rubrika.

Todorović Dragana (1980, Novi Sad), osnovne studije je završila na Londonskoj školi ekonomije i političkih nauka (London School of Economics and Political Sciences- LSE), na Odseku za politiku i međunarodne odnose. Magistrirala je uz akademske počasti na Centralno-evropskom univerzitetu u Budimpešti (CEU), na departmanu za studije roda, odbranivši rad pod naslovom Sopstvo, liberalizam i diverzitet. Oblasti užeg istraživačkog interesovanja: rodna i feministička teorija, queer teorija i feministička (politička) filozofija. Veganka je i borkinja za prava žena, životinja i LGBT osoba.

Tomin Svetlana (1964, Novi Sad), redovna profesorka Srednjovekovne književnosti na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Diplomirala je na Odseku za jugoslovenske književnosti i opštu književnost Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Postdiplomske studije završila je u na Filološkom fakultetu Beogradu. Doktorirala je na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, sa tezom Vladika Maksim Branković u istoriji i književnosti. Jedna je od osnivačica mreže ženskih inicijativa Multimedeja u Novom Sadu (1996). Oblasti istraživanja: srednjovekovna literatura i položaj žene. Objavila je desetak stručnih radova, priredila knjige: Stara srpska književnost, Sremski Karlovci-Novi Sad 2001. i Đorđe Sp. Radojičić, Istorijske rasprave.

Valić Nedeljković Dubravka, urednica složenih programa Radio Novog Sada, predsednica Upravnog odbora Novosadske novinarske škole, gde i predaje Diskurs analizu medija, predsednica Saveta koordinatora Debatnih klubova Jugoslavije, Koordinatorka Medijskih studija Specijalističkih akademskih studija Vojvodine, predavačica na kursu Mediji i žene postdiplomskih studija na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Diplomirala je na Odseku za Južnoslovenske jezike Filozofskog fakulteta u Novom Sadu, magistrirala na Odseku masovne komunikacije na Fakultetu političkih nauka, doktorirala odbranivši disertaciju Pragmatičke osobine intervjua ostvarenih na radiju. Jedna je od osnivačica Novosadske novinarske škole i Ženskih studija i istraživanja, gde drži kurs Mediji. Predaje mas-medije u Debatnom srednjoškolskom programu ACCD-a u Novom Sadu. Oblasti istraživanja: mediji i multikulturalizam. Objavila trideset radova i knjige: Rikošet reči, Argument, Beograd, 1997; Radijski intervju, Zadužbina Andrejević, Beograd, 1999; Praktikum novinarstva, Privredni pregled, Beograd, 2000; Praktikum novinarstva, drugo dopunjeno izdanje, Privredni pregled, Beograd, 2002; Racija, dokumentarna radio reportaža, audio kaseta izdanje Ekološkog pokreta, Novi Sad, 1996. Dobitnica je mnogih novinarskih nagrada za informativni radio program i radio reportažu.

Vasić Vera (1948, Beograd), vanredna profesorka Sintakse standardnog srpskog jezika na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu i dugogodišnja aktivna saradnica projekata Psiholingvistička istraživanja i Standardni srpski jezik. Diplomirala je na Odseku za južnoslovenske jezike Filozofskog fakulteta u Novom Sadu, gde je i magistrirala i doktorirala. Jedna je od osnivačica Ženskih studija i istraživanja u Novom Sadu. Oblasti istraživanja: lingvistika i sintaksa, psiholingvistika, sociolingvistika, literatura. Objavila je četiri knjige i pedesetak radova iz oblasti lingvistike.

Vitoreli Nataša (1973, Beč), lektorka na Institutu za savremenu istoriju Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beču. Magistrirala je na Odseku za istoriju južnoslovenskih jezika na Univerzitetu u Beču. Od aprila 2001. koristi stipendiju Austrijske akademije nauka za izradu disertacije o istoriji prvog ženskog pokreta u južnoslovenskom regionu Austro-Ugarske. Radila je u Biblioteci radne komore (Sozialwissenschaftliche Bibliothek der Arbeiterkammer Wien) u Beču, u biblioteci za romanske jezike na Ekonomskom fakultetu u Beču, kao i u sigurnoj kući za žene. Publikacije: An "Other" of One's Own, www.spaces of identity; ...einige Seiten des weiblichen Wesens und des weiblichen Schicksals Zu Zofka Kveders Erstlingswerk Misterij žene, www.iwm.at; Marja Boršnik in njena pripovijed o Slovenki (u štampi).

Vizinger Barbara (1976), germanistkinja i istoričarka. Diplomirala je na Pariz-London Univerzitetu u Salzburgu, magistrirala na temi uzroka građanskih ratova u bivšoj Jugoslaviji, doktorirala sa tezom Rat partizanki, žene u NOV, 1941 – 1945. Predavala je na Katedri za germanistiku Filološkog fakulteta u Beogradu. Oblasti istraživanja: usmena istorija, istorija jugoistočne Evrope, popularna kultura/ subkultura.

Vojnović Tadej (1939), diplomirao na Teološkom fakultetu u Zagrebu gde je i doktorirao iz oblasti biblijskih nauka. Na Katehetsko-teološkom fakultetu u Subotici predaje Stari i Novi zavet, Teološku arheologiju i druge kurseve vezane za biblijsko naučavanje. Objavi o je knjige: Velika biblijska konkordancija (I i II tom), Lukino jevanđelje i Sinopsa evenđelje.

Vukićević Viktorija (1962), asistentkinja za kineski jezik i književnost. Diplomirala na Beijing univerzitetu, magistrirala na Odseku za sociolingvistiku na Univerzitetu u Beogradu. Pohađala je program Rod i kultura na Centralno-evropskom univerzitetu (CEU) u Budimpešti. Oblasti istraživanja: pitanje roda u savremenoj Kini, ženski likovi u kineskoj literaturi.

Vuksanović Gordana, docentkinja za predmet Sociološke metode na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. 1997. godine napisala je knjigu o migrantskim porodicama: Na putu do kuće. Od osnivanja Ženskih studija predavačica je na kursevima sa tematikom migracije i žena.

Vuletić Ljiljana (1946, Novi Sad), jedna od urednica Feminističkih sveski. Diplomirala je na Odseku za filozofiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu, gde je nastavila dvogodišnje postdiplomske studije etike. Aktivna je u feminističkim istraživačkim projektima. Prevela je s francuskog jezika tekstove Liz Irigarej. Posebno proučava život i rad naših istaknutih filozofkinja 20. veka. Priredila je knjige Život Anice Savić Rebac (2002) i Život i misao Ksenije Atanasijević (2005).

Witzig Heidi (1944, Cirih), samostalna istoričarka, predavačica na kursevima iz oblasti istorije feminizma i roda. Završila je studije istorije, istorije umetnosti i nemačke literature na Ciriškom univerzitetu i na Institutu za istoriju umetnosti u Firenci. Za vreme studija radila je kao pomoćna nastavnica istorije i italijanskog jezika u kantonalnoj školi u Frauenfeldu. Doktorirala je na temu Građani Firence i njihov grad – kulturnoistorijska analiza 15. veka. Radila je u Švajcarskom institutu za istoriju umetnosti u Cirihu, kao likovna stručnjakinja u galeriji Koler, zatim kao profesorka istorije, istorije umetnosti i italijanskog u kantonalnoj školi u Frauenfeldu i u gimnazijama u Cirihu, a na švajcarskoj televiziji bila je dokumentaristkinja. Sa Elizabet Joris radila je na dokumentacionoj zbirci Ženske priče koja je objavljena 1986. godine. Bila je rukovotkinja projekta Multikulturalitet i nacionalni identitet, što je rezultiralo knjigom Hrabre žene (1992). Oblasti istraživanja: oblici svakodnevnog života u različitim regijama Švajcarske u periodu između 1880. i 1920.

Zafirović Lidija (1968), predavačica zagrebačkog Centra za ženske studije. Studirala je građevinu. Godinama se bavila spiritualnošću i promenama paradigme u prirodnim naukama. Oblasti istraživanja: ženska spiritualnost i ekofeminizam.

Zajović Staša, profesorka španskog jezika i književnosti i aktivistkinja ženskog pokreta. Diplomirala je španski jezik i književnost na Univerzitetu u Beogradu. Osnivačica je Žena u crnom, beogradske mirovne ženske grupe. Članica je međunarodne asocijacije Žene u crnom, grupe Žene i društvo i Centra za antiratnu akciju. Oblasti istraživanja: ženski aktivizam, mirovni pokreti.

Zotović Marija (1970, Zrenjanin), psihološkinja. Diplomirala je na Odseku za Psihologiju Filozofskog fakulteta u Novom Sadu, magistrirala odbranivši tezu Faktori otpornosti na stres kod dece koja su doživela ratne traumatske događaje, doktorirala na temi Psihološke posledice NATO bombardovanja na planu mentalnog zdravlja dece i adolescenata. Članica je Internacionalnog udruženja za primenjenu psihologiju, Društva psihologa Srbije, Udruženja za zaštitu mentalnog zdravlja Psihofon i Centra za regionalnu koordinaciju, edukaciju i informisanje aktivista u oblasti mentalnog zdravlja Sinapsa. Objavila je jedanaest naučnih radova, od toga jednu monografiju i dva članka u inostranim zbornicima radova.

Žarkov Dubravka, istraživačica na Univerzitetu društvenih nauka (Universitet voor Humanistiek) u Holandiji. Doktorirala je sa temom Od medijskog do etničkog rata: žensko telo i nacionalni procesi u zemljama bivše Jugoslavije. Njena novija istraživanja bave se temom konstrukcije maskuliniteta.

Žigmanov Tomislav (1967, Tavankut), predavač Povijesti filozofije na Teološko-katehetskom institutu Subotičke biskupije. Diplomirao je na Odseku za filozofiju Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Oblasti istraživanja: problematika praktičke filozofije, etike i filozofije religije. Član je Hrvatskog filozofskog društva, Društva hrvatskih književnika i Društva književnika Vojvodine. Do sada je objavio dvadesetak filozofskih radova u časopisima Scopus, Üzenet, Dijalog, Vrhbosnensia, Filozofska istraživanja, Crkva u svijetu, Obnovljeni život, Habitus, Hereticus i Nova srpska politička misao. Pored toga objavljuje naučne radove, eseje, prikaze i recenzije knjiga iz oblasti kulture, istorije, filozofije i književnosti. Piše pesme i refleksivnu prozu. Objavio je knjige: Raskrivanje (o svijetu i životu), pesme; Iza efemerija svakodnevlja, refleksivna proza; Bunjevački blues, pesme na ikavici; Bibliografija Hrvata u Vojvodini 1990. – 2002. (prinosi); Bez svlaka mraka, poema.

Žilnik Želimir (1942, Novi Sad), režiser. Krajem šezdesetih kritika zapaža njegove filmove: Nezaposleni (1968) najbolji dokumentarac na Oberhausen festivalu, Rani radovi (1969) najbolji film na Berlinskom filmskom festivalu. Sedamdesetih biva cenzurisan jer svojim filmovima kritikuje aparaturu vlasti. Niskobudžetni filmovi i izazovne političke teme, u četrdesetak dokumentarnih i kratkih filmova, osnovna su obeležja Žilnikovog stvaralaštva. Od početka osamdesetih godina počeo je da razvija jedinstven jezik dokumentarne drame kojim nastavlja da se koristi kako bi prikazao političku napetost tokom devedesetih: EU sankcije, NATO bombardovanje i Miloševićev režim. Žilnikova moć zapažanja i naracija o običnim ljudima karakteristične su kako za njegove dokumentarne filmove, tako i za dokumentarnu dramu, kao što je Tito po drugi put među Srbima (1994). Među Žilnikovim skorijim ostvarenjima su: Tvrđava Evropa (2000), Kenedi se vraća kući (2003) i Kenedi: izgubljen i pronađen (2005).

Živančević Sekeruš Ivana (1963, Beograd), docentkinja na Odseku za srpsku i komparativnu književnost Filozofskog fakulteta u Novom Sadu. Diplomirala je na Grupi za jugoslovenske književnosti i opštu književnost na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu, gde je i magistrirala i doktorirala. Postdoktorske studije pohađala je na Odseku za evropske studije i Odseku za književnost i jezike Univerziteta u Amsterdamu. U više navrata na studijskim i stručnim boravcima bila je na univerzitetima u Francuskoj, Nemačkoj i Velikoj Britaniji. Članica je Stručnog saveta Centra za evropske studije i istraživanja Univerziteta u Novom Sadu. Objavila je preko šezdeset studija, ogleda i prikaza u međunarodnoj i domaćoj periodici.


vrati se na vrh